Open Book - José González

I feel just like an open book,

Exposing myself in this neighborhood

Talking to people as if I’d knew them well

Thinking that everyone has come through different kinds of well

Lately I found myself in doubt,

Ask myself what it’s all about

What am I doing here?

What’s this leading to?

What’s the point of all?

I found you!

I’ve got promises to keep like a cannon would land upon my feet,

Each time I fall

Every now and then in dreams by the river with no trees

Leaves are yellow, red and brown, and I hear

You whisper in my ear

Your love belong to everyone

I feel just like an open book,

A couple of words, it’s all it took

In front of the bright white covers, still vacantly

Against my will, a drifting vessel in the storm

Pushed around, from shore to shore

I know there’s so much left to see

I know I have so much left to give

But the memories remain, yet the scars don’t feel the same

Filling pages one by one, and the ones of other songs.

Ik voel me net een open boek,

Mezelf blootgeven in deze buurt

Met mensen praten alsof ik ze goed ken

Denken dat iedereen verschillende soorten goed heeft doorstaan

De laatste tijd merkte ik dat ik twijfelde,

Vraag me af waar het allemaal om draait

Wat doe ik hier?

Waar leidt dit toe?

Wat is het punt van alles?

Ik vond jou!

Ik heb beloften te houden zoals een kanon op mijn voeten zou landen,

Elke keer als ik val

Af en toe in dromen bij de rivier zonder bomen

De bladeren zijn geel, rood en bruin, en ik hoor

Je fluistert in mijn oor

Jouw liefde is van iedereen

Ik voel me net een open boek,

Een paar woorden, meer was er niet nodig

Voor de helderwitte omslagen, nog steeds leeg

Tegen mijn wil, een drijvend schip in de storm

Rondgeduwd, van kust tot kust

Ik weet dat er nog zoveel te zien is

Ik weet dat ik nog zoveel te geven heb

Maar de herinneringen blijven, maar toch voelen de littekens niet hetzelfde

Pagina's één voor één vullen, en die van andere nummers.