Spent - John Louis

If only the drinks understood what I’ve been through

If only my attempts to blot you out didn’t hurt my health

If only I learned how to love what I died to

Then maybe I’d learn how to hate what I do to myself

‘Cause I remember trips we took

Like we just got home yesterday

I revisit our old pictures

Like the headstone on our grave

I remember gifts I gave you

On your birthday at the beach

The engraving on your watch

That marked our anniversary

When does the healing start?

How long do I have to feel this low?

Why don’t I protect my heart?

I can’t remember ever feeling so alone

Why doesn’t God show His face when I need Him to?

I wish I had the strength to ask Him where He went

‘Cause then maybe He’d welcome me home, like a father would

And maybe I wouldn’t be sitting here, oh, so spent

‘Cause I remember back in Sunday school

That He was in control

So I confessed Him with my mouth

But that was fourteen years ago

I remember nights when I would cry

Alone beneath the moon

Oh, if only I could find the strength

To ask Him, «Where were You?»

When does the healing start?

How long do I have to feel this low?

Why don’t I protect my heart?

I can’t remember ever feeling so alone

When does the healing start?

How long do I have to feel this low?

Why don’t I protect my heart?

I can’t remember ever feeling so alone

I can’t remember ever feeling so alone

If only I’d seen how you looked when I told you

That I wouldn’t leave you no matter how dark it got

Then maybe I’d have seen it coming, my lover

Maybe I’d have avoided becoming somebody I’m not

Als de drankjes maar begrepen wat ik heb meegemaakt

Als mijn pogingen om je uit te wissen mijn gezondheid maar niet schaden

Als ik maar leerde houden van waar ik aan stierf

Dan zou ik misschien leren hoe ik moet haten wat ik mezelf aandoe

Omdat ik me de reizen herinner die we hebben gemaakt

Alsof we gisteren pas thuiskwamen

Ik kijk nog eens naar onze oude foto's

Zoals de grafsteen op ons graf

Ik herinner me geschenken die ik je gaf

Op je verjaardag op het strand

De gravure op je horloge

Dat markeerde ons jubileum

Wanneer begint de genezing?

Hoe lang heb ik om me zo neerslachtig te voelen?

Waarom bescherm ik mijn hart niet?

Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit zo alleen heb gevoeld

Waarom laat God Zijn gezicht niet zien als ik dat nodig heb?

Ik wou dat ik de kracht had om Hem te vragen waar Hij heen ging

Want dan zou Hij me misschien thuis verwelkomen, zoals een vader zou doen

En misschien zou ik hier niet zitten, oh, zo uitgeput

Want ik herinner me de zondagsschool

Dat Hij de controle had

Dus ik beleed Hem met mijn mond

Maar dat was veertien jaar geleden

Ik herinner me nachten dat ik zou huilen

Alleen onder de maan

Oh, als ik maar de kracht kon vinden

Om Hem te vragen: «Waar was je?»

Wanneer begint de genezing?

Hoe lang heb ik om me zo neerslachtig te voelen?

Waarom bescherm ik mijn hart niet?

Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit zo alleen heb gevoeld

Wanneer begint de genezing?

Hoe lang heb ik om me zo neerslachtig te voelen?

Waarom bescherm ik mijn hart niet?

Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit zo alleen heb gevoeld

Ik kan me niet herinneren dat ik me ooit zo alleen heb gevoeld

Had ik maar gezien hoe je eruitzag toen ik het je vertelde

Dat ik je niet zou verlaten, hoe donker het ook werd

Dan had ik het misschien zien aankomen, mijn geliefde

Misschien had ik voorkomen dat ik iemand werd die ik niet ben