Decades - Joe Walsh

Minutes turn to hours, counting seconds tick away

Another day tomorrow, tomorrow’s just another day

Days turn into years, and time goes by, over and over

Again and again, and then, years turn into decades

Decades.

Start another decade, times ten

Ten decades, one hundred years

Ten decades.

And the first ten started going so much faster

Than the whole one hundred years before

And the second ten we started fighting

We fought the war to end all wars

So somebody named the twenties roaring

And in the thirties we fought some more

And the fighting went on and on (and on);

Nobody could stop it (stop it, stop it)

So somebody built a bomb (bomb);

All you had to do was drop it (drop it), right or wrong

They dropped it;

they dropped it

And toward the end of the forties, after the storm, I was born

I am calling, across a field, from far away, far away

This is my calling song;

I am worried, I am concerned

There are reasons, can’t be explained

And there are questions, that have no answers

That’s the reason I want to know: how long, how long, can this go on?

I want to know how long, how long

When so many things happen, nothing gets done

So many wars, no one ever won one, and no one ever will

No one ever will

I am calling, this is my calling song

And the fifties were the best I guess, except for the fighting

And the sixties were unrest, oh yes, we went to the moon

We had hopes, we had dreams

And sometimes late at night it still seems like, Camelot

And the seventies lasted 'til May

And on the hill, that day, I gave up and started writing Decades

And the eighties were a waste of time, and here we are, in the nineties!

Nine in a row, one more to go, oh!

Over and over, again and again

One hundred years;

ten years times ten

So many things happened, nothing got done

So many wars, no one ever won one

Decades, decades

Minuten worden uren, tellende seconden tikken weg

Morgen weer een dag, morgen is gewoon weer een dag

Dagen worden jaren, en de tijd gaat voorbij, keer op keer

Keer op keer, en dan veranderen jaren in decennia

Tientallen jaren.

Begin nog een decennium, keer tien

Tien decennia, honderd jaar

Tien decennia.

En de eerste tien gingen zo veel sneller

Dan de hele honderd jaar ervoor

En de tweede tien begonnen we te vechten

We vochten de oorlog om alle oorlogen te beëindigen

Dus iemand noemde de jaren twintig roaring

En in de jaren dertig vochten we nog wat meer

En de gevechten gingen maar door (en door);

Niemand kon het stoppen (stop het, stop het)

Dus iemand bouwde een bom (bom);

Het enige dat u hoefde te doen, was het laten vallen (laten vallen), goed of fout

Ze lieten het vallen;

ze lieten het vallen

En tegen het einde van de jaren veertig, na de storm, werd ik geboren

Ik bel, over een veld, van ver weg, ver weg

Dit is mijn roepingslied;

Ik maak me zorgen, ik maak me zorgen

Er zijn redenen, kan niet worden verklaard

En er zijn vragen waar geen antwoord op is

Daarom wil ik weten: hoe lang, hoe lang kan dit nog doorgaan?

Ik wil weten hoe lang, hoe lang

Als er zoveel dingen gebeuren, wordt er niets gedaan

Zoveel oorlogen, niemand heeft er ooit een gewonnen en dat zal ook nooit iemand

Niemand zal dat ooit doen

Ik bel, dit is mijn bellende nummer

En de jaren vijftig waren de beste denk ik, behalve de gevechten

En de jaren zestig waren onrust, oh ja, we gingen naar de maan

We hadden hoop, we hadden dromen

En soms laat op de avond lijkt het nog steeds, Camelot

En de jaren zeventig duurden tot mei

En op de heuvel, die dag, gaf ik het op en begon ik Decennia te schrijven

En de jaren tachtig waren tijdverspilling, en hier zijn we dan, in de jaren negentig!

Negen op een rij, nog één te gaan, oh!

Over en over, opnieuw en opnieuw

Honderd jaar;

tien jaar maal tien

Er zijn zoveel dingen gebeurd, er is niets gedaan

Zoveel oorlogen, niemand heeft er ooit een gewonnen

Decennia, decennia