Sylvie - Joe Dassin

C'était un soir, un matin peut-être, Sylvie

T’en souviens-tu, Sylvie?

Je ne sais plus, Sylvie

C'était l'été, l’automne peut-être, Sylvie

Je n’en sais rien, Sylvie, c’est déjà loin, Sylvie

On perd jusqu'à la mémoire

D’un air que l’on a chanté

Et ton image nous sépare

Des paysages familiers

D’une rivière, d’un banc de square

Et d’une chambre où tu venais

Qui se souvient de nous, Sylvie?

Qui peut penser à nous?

Qui sait encore qu’il y a longtemps

On s’aimait fort, on s’aimait tant?

Mais tout s’efface, tout se remplace, Sylvie

Rêves d’enfants, Sylvie, rêves de grands aussi

Et le bonheur lui-même passe, Sylvie

Comme le temps, Sylvie, comme le vent, Sylvie

On perd jusqu'à la mémoire

D’un air que l’on a chanté

Et cet instant et ce visage

Que l’on voudrait se rappeler

Ne sont que des châteaux de sable

Bientôt la mer va remonter

Qui se souvient de nous, Sylvie?

Qui peut penser à nous?

Qui sait encore qu’il y a longtemps

On s’aimait fort, on s’aimait tant?

Mais on s’est sans doute fait des promesses, Sylvie

T’en souviens-tu, Sylvie?

Je ne sais plus, Sylvie

Amour d’un jour, amour de jeunesse, Sylvie

Se sont perdus, Sylvie, et tu n’es plus que l’oubli

Het was een avond, misschien een ochtend, Sylvie

Weet je het nog, Sylvie?

Ik weet het niet, Sylvie

Het was zomer, herfst misschien, Sylvie

Ik weet het niet, Sylvie, het is al ver weg, Sylvie

We verliezen zelfs het geheugen

Op een deuntje dat we hebben gezongen

En jouw imago scheidt ons

Bekende landschappen

Van een rivier, van een vierkante bank

En een kamer waar je vandaan kwam

Wie herinnert zich ons nog, Sylvie?

Wie kan aan ons denken?

Wie weet dat nog lang geleden

We hielden heel veel van elkaar, we hielden zoveel van elkaar?

Maar alles vervaagt, alles vervangt, Sylvie

Dromen van kinderen, Sylvie, dromen ook van volwassenen

En het geluk zelf gaat voorbij, Sylvie

Zoals het weer, Sylvie, zoals de wind, Sylvie

We verliezen zelfs het geheugen

Op een deuntje dat we hebben gezongen

En dit moment en dit gezicht

Dat willen we onthouden

Zijn gewoon zandkastelen

Binnenkort zal de zee stijgen

Wie herinnert zich ons nog, Sylvie?

Wie kan aan ons denken?

Wie weet dat nog lang geleden

We hielden heel veel van elkaar, we hielden zoveel van elkaar?

Maar we hebben waarschijnlijk beloftes gedaan, Sylvie

Weet je het nog, Sylvie?

Ik weet het niet, Sylvie

Op een dag liefde, liefde voor de jeugd, Sylvie

Ben verdwaald, Sylvie, en je bent gewoon vergetelheid