La métaphore - Jacques Dutronc

Si tu étais comme une herbe

Je serais mauvaise herbe

Contre toi je viendrais

Toute ma vie j’en vivrais

Si tu étais comme la terre

Je serais terre-à-terre

Je t’ensemençerais

Je te récolterais

Laisse-moi encore rêver

J’ai besoin d’imaginer

Est-tu la fille, l’enfant du mouvement

Viens je t’en prie mon âme est sur les dents

Si tu étais comme une feuille

Je serais portefeuille

Et je te serrerais

Dans mon petit carnet

Si tu étais comme le sable

Je ramasserais tout le sable

Chez moi je l’emporterais

Doucement le tamiserais

Si tu étais comme un arbre

Je m’en irais d’arbre en arbre

J’irais enlacer tes hanches

Sous le couvert de tes branches

Si tu étais comme une femme

Je te ferais fleur fuie âme

Je te ferais pierre de sable

Je te ferais mèche terre femme

Si tu étais comme une femme

Plus jamais j’aurais de femme

Laisse-moi plutôt rêver

J’ai besoin d’imaginer

Als je als een onkruid was

ik zou wiet zijn

Tegen jou zou ik komen

Mijn hele leven zal ik het leven

Als je als de aarde was

Ik zal nuchter zijn

ik zou je zaaien

Ik zou je oogsten

laat me weer dromen

ik moet me voorstellen

Ben jij het meisje, het kind van de beweging?

Kom alsjeblieft, mijn ziel is op de tanden

Als je als een blad was

Ik zou portemonnee zijn

En ik zal je knuffelen

In mijn kleine notitieboekje

Als je als zand was

Ik zou al het zand oprapen

Thuis zou ik het nemen

Zeef het voorzichtig

Als je als een boom was

Ik zou van boom naar boom gaan

Ik zou je heupen knuffelen

Onder de dekking van uw takken

Als je als een vrouw zou zijn

Ik zal je een bloem laten vluchten van de ziel

Ik zal je zandsteen maken

Ik zal je aarde vrouw vermoorden

Als je als een vrouw zou zijn

Nooit meer zal ik een vrouw hebben

Laat me in plaats daarvan dromen

ik moet me voorstellen