From Silver Lake - Jackson Browne

Did you see our brother

He was here the other day

But he only came to say that he was leaving

Did you see his lady

She was looking where hed gone

But she wasnt letting on that she was grieving

Shes bound to go Perhaps shell find him waiting for his boat in some city far away

Shes bound to go Lately I remember afternoons of smoke and wine

There was nothing we could find but peace and pleasure

And with a smile he told me That he wanted just to be on his way across the sea no man can measure

He wont be back,

And the sun may find him sleeping in the dust of some ruin far away

He wont be back

Early today as I watched while the skyline was shaking

I heard a rumbling

Early today the mechanical city was waking

And I ran out stumbling, mumbling

Out through the laughter of children and dogs

Did you see our brother

He was here the other day

But he only came to say that he cant breathe here

Did you see his lady

She was reaching for his hand

Just as if to tell her man that she cant either

Theyre bound to go And the sun may find me running after them, seeing something far away

We wont be back

…counter song at the end of «from silver lake»

…someone who had been away

…suddenly came back today

…and I allowed him home today into my mind

…for a moment face to face

…evil packed upon the place

…long ago he meant to stay out there this time

…oh, what do you know

…the love that Ive been feeling

…the past is healing so slow

…by tomorrow, gone from sorrow.

Please note the the lyrics to the «counter song"came from two very reliable

sources… however, a fan who asked jackson browne for these lyrics was lucky

enough to get jackson to writ

N the way he remembered the words and jackson came up with the following:

Someone who had been away, suddenly came back today.

I allowed a hope to stray into my mind.

For the moment face to face, we looked back upon the place

Where today we went to chase our careless time.

Oh, what did we know, not what Ive been feeling, the past is healing so slowly.

My tomorrow.

gone from sorrow.

Heb je onze broer gezien?

Hij was hier laatst

Maar hij kwam alleen maar zeggen dat hij wegging

Heb je zijn dame gezien?

Ze was aan het kijken waar hij heen was

Maar ze liet niet merken dat ze rouwde

Ze is vastbesloten om te gaan. Misschien vindt ze hem wachtend op zijn boot in een stad ver weg

Ze zal zeker gaan De laatste tijd herinner ik me middagen met rook en wijn

We konden niets anders vinden dan rust en plezier

En met een glimlach vertelde hij me dat hij gewoon op weg wilde zijn over de zee die niemand kan meten

Hij zal niet terugkomen,

En misschien vindt de zon hem slapend in het stof van een ruïne ver weg

Hij komt niet terug

Vandaag vroeg terwijl ik toekeek terwijl de skyline trilde

Ik hoorde een gerommel

Vroeg vandaag ontwaakte de mechanische stad

En strompelend, mompelend rende ik naar buiten

Uit door het gelach van kinderen en honden

Heb je onze broer gezien?

Hij was hier laatst

Maar hij kwam alleen maar zeggen dat hij hier niet kan ademen

Heb je zijn dame gezien?

Ze reikte naar zijn hand

Net alsof ze haar man wil vertellen dat zij dat ook niet kan

Ze zullen zeker gaan En de zon kan me achter hen aan zien rennen, iets ver weg ziende

We komen niet terug

…tegenlied aan het einde van «from silver lake»

...iemand die weg was geweest

… kwam vandaag plotseling terug

...en ik liet hem vandaag thuis in mijn gedachten

…voor een moment van aangezicht tot aangezicht

... kwaad verpakt op de plaats

...lang geleden wilde hij deze keer buiten blijven

...oh, wat weet je?

...de liefde die ik heb gevoeld

...het verleden geneest zo traag

…tegen morgen, weg van verdriet.

Houd er rekening mee dat de tekst van het «tegenlied» afkomstig is van twee zeer betrouwbare

bronnen… een fan die Jackson Browne om deze teksten vroeg had echter geluk

genoeg om Jackson te laten schrijven

Zoals hij zich de woorden herinnerde, bedacht Jackson het volgende:

Iemand die weg was, kwam vandaag ineens terug.

Ik liet een hoop in mijn gedachten afdwalen.

Voor het moment van aangezicht tot aangezicht, keken we terug op de plek

Waar we vandaag heen gingen om onze zorgeloze tijd na te jagen.

Oh, wat wisten we, niet wat ik heb gevoeld, het verleden geneest zo langzaam.

Mijn morgen.

weg van verdriet.