Школьное окно - Иван Дорн

И незачем теперь следить за ботинками,

Давно уже подобны все действия мои безразличию,

Все ровно нулю.

И струны не порвуться, все также ждут они,

Когда к ним прикоснуться горячие твои слезы со щеки.

Я был мальчиком.

Припев:

Школьное окно, где я маленький.

Все твои слова — это прошлое.

Вот мои глаза, — прочитай меня.

Помоги вернуть невозможное.

Я помню как робели до жаркой красноты,

И на моих коленях потом сидела ты.

Были связаны, фразами.

Сосчитаны все звезды, и лежа на траве.

Я знаю уже поздно, ведь слишком много лет мы не виделись.

Время — никотин.

Я слышу твой запах из детства,

От школьной любви нету средства.

Я слышу твой запах из детства,

От первой любви нету средства.

Припев:

Школьное окно, где я маленький.

Все твои слова — это прошлое.

Вот мои глаза, — прочитай меня.

Помоги вернуть невозможное.

Школьное окно, где я маленький.

Все твои слова — это прошлое.

Вот мои глаза, — прочитай меня.

Помоги вернуть невозможное.

Помоги вернуть невозможное.

Помоги вернуть невозможное.

En nu is het niet nodig om op de schoenen te letten,

Al heel lang lijken al mijn acties op onverschilligheid,

Alles is precies nul.

En de snaren zullen niet breken, ze wachten nog steeds,

Als je hete tranen van je wangen ze raken.

Ik was een jongen.

Refrein:

Schoolraam waar ik klein ben.

Al je woorden zijn het verleden.

Hier zijn mijn ogen, lees me.

Help het onmogelijke terug te brengen.

Ik herinner me hoe verlegen tot hete roodheid,

En toen zat je op mijn knieën.

Waren verbonden, zinnen.

Alle sterren zijn geteld en liggen op het gras.

Ik weet dat het te laat is, want we hebben elkaar al te veel jaren niet gezien.

Tijd is nicotine.

Ik hoor je geur van kinds af aan,

Er is geen remedie voor schoolliefde.

Ik hoor je geur van kinds af aan,

Er is geen remedie voor de eerste liefde.

Refrein:

Schoolraam waar ik klein ben.

Al je woorden zijn het verleden.

Hier zijn mijn ogen, lees me.

Help het onmogelijke terug te brengen.

Schoolraam waar ik klein ben.

Al je woorden zijn het verleden.

Hier zijn mijn ogen, lees me.

Help het onmogelijke terug te brengen.

Help het onmogelijke terug te brengen.

Help het onmogelijke terug te brengen.