Jamás Te Dije - Intocable

Quisiera entrar por un suspiro de tu aliento

Hasta el fondo de tu alma y de tus pensamientos

Quiero saber sí existió en algún momento

La posibilidad de ser tu dueño

Comprenderé sí ahora ya es muy tarde

De una ilusión no puedo hacer alarde

Pues la oportunidad ahora la veo perdida

Dentro del pensamiento se quedó cautiva

Derramé los sentimientos por que ya no podía

Cargarlos en mi pecho

Por conservarlos siempre en una tumba fría

Me ganó la batalla la melancolía

Pues la oportunidad ahora la veo perdida

Dentro del pensamiento se quedó cautiva

Derramé los sentimientos por que ya no podía

Cargarlos en mi pecho

Por conservarlos siempre en una tumba fría

Me ganó la batalla la melancolía

Comprenderé sí ahora ya es muy tarde

De una ilusión no puedo hacer alarde

Pues la oportunidad ahora la veo perdida

Dentro del pensamiento se quedó cautiva

Derramé los sentimientos por que ya no podía

Cargarlos en mi pecho

Por conservarlos siempre en una tumba fría

Me ganó la batalla la melancolía

Pues la oportunidad ahora la veo perdida

Dentro del pensamiento se quedó cautiva

Derramé los sentimientos por que ya no podía

Cargarlos en mi pecho

Por conservarlos siempre en una tumba fría

Me ganó la batalla la melancolía

Por que jamás te dije que te quería

Ik zou graag binnenkomen voor een zucht van je adem

Tot in het diepst van je ziel en je gedachten

Ik wil weten of het ooit heeft bestaan

De mogelijkheid om jezelf te zijn

Ik zal het begrijpen als het nu te laat is

Van een illusie kan ik niet pronken

Nou, nu zie ik de gemiste kans

In de gedachte dat ze gevangen werd gehouden

Ik heb de gevoelens gemorst omdat ik niet meer kon

Draag ze op mijn borst

Om ze altijd in een koud graf te houden

Melancholie heeft de strijd gewonnen

Nou, nu zie ik de gemiste kans

In de gedachte dat ze gevangen werd gehouden

Ik heb de gevoelens gemorst omdat ik niet meer kon

Draag ze op mijn borst

Om ze altijd in een koud graf te houden

Melancholie heeft de strijd gewonnen

Ik zal het begrijpen als het nu te laat is

Van een illusie kan ik niet pronken

Nou, nu zie ik de gemiste kans

In de gedachte dat ze gevangen werd gehouden

Ik heb de gevoelens gemorst omdat ik niet meer kon

Draag ze op mijn borst

Om ze altijd in een koud graf te houden

Melancholie heeft de strijd gewonnen

Nou, nu zie ik de gemiste kans

In de gedachte dat ze gevangen werd gehouden

Ik heb de gevoelens gemorst omdat ik niet meer kon

Draag ze op mijn borst

Om ze altijd in een koud graf te houden

Melancholie heeft de strijd gewonnen

omdat ik je nooit heb verteld dat ik van je hield