¡Cómo Te Extraño! - Intocable

Cómo olvidar tu tierna forma de besar

Y apasionada a la ves

Que me erizaba hasta la piel

¡Cómo te extraño, cómo te extraño!

Cómo borraré esos momentos de placer

Que con intensidad viví

Y que me hacían tan feliz

¡Cómo te extraño, cómo te extraño!

Se que jamás te olvidaré

Porque estás siempre en mí

Como sombra persiguiendo mi destino

Sólo sé que el mismo no seré

Que haz marcado, ya lo ves

Porque vivo en el pasado sin querer

No puedo esconder la marca del dolor

Que me dejó la ausencia de tu adiós

Debilitando al corazón

No puedo esconder las ganas de querer

Volver a acariciar, sentir tu piel

Me duele tanto no poder volverlo hacer

Se que jamás te olvidaré

Porque estás siempre en mí

Como sombra persiguiendo mi destino

Sólo sé que el mismo no seré

Que haz marcado, ya lo ves

Porque vivo en el pasado sin querer

No puedo esconder la marca del dolor

Que me dejó la ausencia de tu adiós

Debilitando al corazón

No puedo esconder las ganas de querer

Volver a acariciar, sentir tu piel

Me duele tanto no poder volverlo hacer

Hoe je je tedere manier van kussen kunt vergeten

En gepassioneerd tegelijk

Dat bezorgde me kippenvel op de huid

Wat mis ik je, wat mis ik je!

Hoe zal ik die momenten van plezier wissen

dat ik met intensiteit leefde

En dat maakte me zo blij

Wat mis ik je, wat mis ik je!

Ik weet dat ik je nooit zal vergeten

omdat je altijd in mij bent

Als een schaduw die mijn lot najaagt

Ik weet alleen dat ik niet meer dezelfde zal zijn

Wat heb je gemarkeerd, zie je

Omdat ik in het verleden leef zonder dat te willen

Ik kan het teken van pijn niet verbergen

Wat de afwezigheid van je afscheid me heeft nagelaten

verzwakking van het hart

Ik kan het verlangen om lief te hebben niet verbergen

Om weer te strelen, om je huid te voelen

Het doet zo'n pijn om het niet nog een keer te kunnen doen

Ik weet dat ik je nooit zal vergeten

omdat je altijd in mij bent

Als een schaduw die mijn lot najaagt

Ik weet alleen dat ik niet meer dezelfde zal zijn

Wat heb je gemarkeerd, zie je

Omdat ik in het verleden leef zonder dat te willen

Ik kan het teken van pijn niet verbergen

Wat de afwezigheid van je afscheid me heeft nagelaten

verzwakking van het hart

Ik kan het verlangen om lief te hebben niet verbergen

Om weer te strelen, om je huid te voelen

Het doet zo'n pijn om het niet nog een keer te kunnen doen