Vitamin - Incubus

I’m born, I’m alive

I breathe, in a moment or two I realize

That the sphere upon which I reside

Is asleep on its feet

Should I go back to sleep?

I’m born, I’m alive

I breathe, in a moment or two I realize

That the sphere upon which I reside

Is asleep on its feet

Should I, should I, should I go back to sleep?

You stare at me like I’m a vitamin

On the surface you hate, but you know you need me

I come dressed as any pill you deem fit

Whatever helps you swallow truth all the more easily

We orbit the sun, I grow up

My open eyes see a zombified, somnambulist society

Leaving us as vitamins for the hibernating human animal

Do you, do you, do you see what I mean?

You stare at me like a vitamin

On the surface you hate, but you know you want me

I come dressed as any pill you deem fit

Whatever helps you swallow truth all the more easily

And I wonder, will you digest me?

Into the sleep machine I won’t plug in

In fact I’d rather die before I will comply

To you, my friend I write the reason I still live

Because in my mind it’s set the vitamin is ripe to give

Coming closer to another two thousand years

You and I will pry the closed eye of the sleep machine

You stare at me like a vitamin

On the surface you hate, but you know you want me

I come dressed as any pill you deem fit

Whatever helps you swallow truth all the more easily

Ik ben geboren, ik leef

Ik adem in, over een paar ogenblikken realiseer ik me

Dat de sfeer waarop ik woon

Slaapt op zijn poten

Moet ik weer gaan slapen?

Ik ben geboren, ik leef

Ik adem in, over een paar ogenblikken realiseer ik me

Dat de sfeer waarop ik woon

Slaapt op zijn poten

Moet ik, moet ik, moet ik weer gaan slapen?

Je staart me aan alsof ik een vitamine ben

Op het eerste gezicht haat je, maar je weet dat je me nodig hebt

Ik kom verkleed als elke pil die jij geschikt acht

Wat je ook helpt de waarheid des te gemakkelijker te slikken

We draaien om de zon, ik word volwassen

Mijn open ogen zien een gezombificeerde, somnambulistische samenleving

Ons achterlatend als vitamines voor het menselijke dier in winterslaap

Zie je, begrijp je wat ik bedoel?

Je staart me aan als een vitamine

Op het eerste gezicht haat je, maar je weet dat je me wilt

Ik kom verkleed als elke pil die jij geschikt acht

Wat je ook helpt de waarheid des te gemakkelijker te slikken

En ik vraag me af, wil je me verteren?

In de slaapmachine die ik niet wil aansluiten

Sterker nog, ik sterf liever voordat ik gehoorzaam

Aan jou, mijn vriend, schrijf ik de reden waarom ik nog steeds leef

Omdat in mijn gedachten het is ingesteld dat de vitamine rijp is om te geven

Dichter bij nog eens tweeduizend jaar

Jij en ik zullen het gesloten oog van de slaapmachine wrikken

Je staart me aan als een vitamine

Op het eerste gezicht haat je, maar je weet dat je me wilt

Ik kom verkleed als elke pil die jij geschikt acht

Wat je ook helpt de waarheid des te gemakkelijker te slikken