In Apathetic Isolation - Implore

This is the relief

I’ve been longing for

Heal the wounds

I chose to have

Withdraw with me slowly

Into our true nature

And leave this

Hell in the past

In apathetic isolation

All life goes away

Devoid of purpose

Days go by

Too much too little

But never enough

Fed like rats

We ate from the hand

This perspective

Won’t change any of us

I wish I could go back in time

To retrieve the essence of existence

Before it all falls apart

Dit is de opluchting

Ik heb naar verlangd

Genees de wonden

Ik heb ervoor gekozen om te hebben

Trek langzaam met me mee

In onze ware natuur

En laat dit

Hel in het verleden

In apathische isolatie

Al het leven gaat voorbij

Zonder doel

Dagen gaan voorbij

Te veel te weinig

Maar nooit genoeg

Gevoed als ratten

We aten uit de hand

dit perspectief

Zal niemand van ons veranderen

Ik wou dat ik terug in de tijd kon gaan

Om de essentie van het bestaan ​​terug te vinden

Voordat alles uit elkaar valt