Desolated Winds - Implore

The sequels of the fall

Left irreparable injuries

This is not a conclusion

But what I have perceived

Hope has never appeared

Yet grey covers

What’s left in here

While weeds grow from the concrete

Apathy is resignation

Of those who don’t want to be

Desolated winds blow

From the distance of the sea

Massive disjunction

Of colossal force

Met against two brothers

Fighting for the soil

Conceived to represent thoughts

Erected for the victory

A reminder

Of ephemerality

Both ceased to exist

Trapped in anachronism

And memories

Empires shatter

Characters are gone

Empires crumble

But scars last forever

Leaving behind

A host of traces

Decaying

And rusting away

De vervolgen van de herfst

Onherstelbare verwondingen achtergelaten

Dit is geen conclusie

Maar wat ik heb waargenomen

Hoop is nooit verschenen

Toch grijze dekens

Wat hier nog in zit

Terwijl onkruid uit het beton groeit

Apathie is berusting

Van degenen die dat niet willen zijn

Verlaten winden waaien

Van de afstand van de zee

Enorme disjunctie

Van kolossale kracht

Ontmoet tegen twee broers

Vechten voor de bodem

Ontworpen om gedachten te vertegenwoordigen

Opgericht voor de overwinning

Een herinnering

Van kortstondigheid

Beide hielden op te bestaan

Gevangen in anachronisme

en herinneringen

Rijken verbrijzelen

Personages zijn weg

Rijken brokkelen af

Maar littekens duren voor altijd

Achterlaten

Een groot aantal sporen

rottend

En weg roesten