The Embalmer - Hideous Divinity

Rise!

He cried

On the mount of infected limbs

Of the self-imposed spectators here to bleed

Binding cruelty out of time to rot

Purging from what’s impure to reassign

Inverting, deafening, changing the poles

To shine

As soft tissue is carved out, so thin yet so true

Breath the Scent of the balms, a prayer to the sprout of what’s so to come

Rise!

He cried, waiting for completion

Bring a smile, cold, on the face, the face of the dead

Bring a smile, cold, on the face of the ones who stare

At taxidermic completion

Is this what you came for?

Can this please your hunger?

Lend me your dreams, let me play with desire

Repeat, blaspheme.

Twisting your soul

The truth inside

Taste my poison

I am the one who’s not here

I am the one who repeats what will be

I am the horror deep in your seed

I command the poles and static they bleed

Between perfection and decay, corrupted sands of time

The hand of death and life is breathing on my side

Rise, he cried!

Rise, he cried!

For you are with me, for you are in me

Rise, he cried!

For what has to be denied has to be

Rise, he cried!

for the stretching of our time — I said

Rise, he cried — For we are now one

We are no one!

Opstaan!

Hij huilde

Op de berg van geïnfecteerde ledematen

Van de zelfopgelegde toeschouwers hier om te bloeden

Bindende wreedheid uit de tijd om te rotten

Zuiveren van wat onzuiver is om opnieuw toe te wijzen

Omkeren, oorverdovend, de polen veranderen

Om te schitteren

Zoals zacht weefsel is uitgesneden, zo dun en toch zo waar

Adem de geur van balsems, een gebed tot de spruit van wat komen gaat

Opstaan!

Hij huilde, wachtend op voltooiing

Breng een glimlach, koud, op het gezicht, het gezicht van de doden

Breng een glimlach, koud, op het gezicht van degenen die staren

Bij taxidermische voltooiing

Is dit waarvoor je gekomen bent?

Kan dit je honger stillen?

Leen me je dromen, laat me spelen met verlangen

Herhaal, laster.

Je ziel verdraaien

De waarheid van binnen

Proef mijn gif

Ik ben degene die er niet is

Ik ben degene die herhaalt wat zal zijn

Ik ben de horror diep in je zaad

Ik beveel de palen en statisch ze bloeden

Tussen perfectie en verval, bedorven zand van de tijd

De hand van dood en leven ademt aan mijn zijde

Sta op, hij huilde!

Sta op, hij huilde!

Want je bent bij mij, want je bent in mij

Sta op, hij huilde!

Want wat ontkend moet worden, moet

Sta op, hij huilde!

voor het rekken van onze tijd - zei ik:

Sta op, riep hij - Want we zijn nu één

Wij zijn niemand!