The Deaden Room - Hideous Divinity

Beautiful, lascivious

Silence breeds depravity

Vacuum-sealed velvet, so red

Precognition of blood

Lust enduring

I never thought this dead dream would have lasted

So perfectly damaged

For now the cycle repeats, revealed through the static

Its witness standing tall

First step into the deaden room

Celebrate the needle, taste the poison blindfolded

Craving for the surface as he goes

Don’t look back for your demons

Their voice rumbles weaker in the distance

It’s time to let it all go

It’s time to let it burn

Let me fade into grey, let me, please, step back into the womb

To be deaf to the screaming of memories

A kiss to the stone, I shall disappear alone in this tomb

Dead flesh for dreams to engrave and sound indistinctly in time

Decompose — Recompose

Now and forever, my genesis burns

Trace the jawline of the snake who spits and bites and folds

Preaching the unknown

Coils like walls softening white noise

I’m into him and he’s in me

Like tape across my mouth it shuts my voice

He whispers glowing stories of what’s to come

Coils like walls like coils

Mooi, wulps

Stilte kweekt verdorvenheid

Vacuümverzegeld fluweel, zo rood

Voorkennis van bloed

Lust volharden

Ik had nooit gedacht dat deze dode droom zou hebben geduurd

Dus perfect beschadigd

Voor nu herhaalt de cyclus zich, onthuld door de statische

Zijn getuige staat rechtop

Eerste stap in de dode kamer

Vier de naald, proef het gif geblinddoekt

Verlangen naar de oppervlakte als hij gaat

Kijk niet achterom voor je demonen

Hun stem rommelt zwakker in de verte

Het is tijd om alles los te laten

Het is tijd om het te laten branden

Laat me in grijs verdwijnen, laat me alsjeblieft terug in de baarmoeder stappen

Doof zijn voor het geschreeuw van herinneringen

Een kus aan de steen, ik zal alleen verdwijnen in dit graf

Dood vlees voor dromen om te graveren en onduidelijk in de tijd te klinken

Ontleden — Opnieuw samenstellen

Nu en voor altijd brandt mijn ontstaansgeschiedenis

Traceer de kaaklijn van de slang die spuugt, bijt en vouwt

Het onbekende prediken

Spoelen als muren die witte ruis verzachten

Ik hou van hem en hij is in mij

Als tape over mijn mond, het sluit mijn stem

Hij fluistert gloeiende verhalen over wat komen gaat

Spoelen zoals muren zoals spoelen