Bent Until Fracture - Hideous Divinity

Frustrated, avulsed trajectory, a relentless spiral

Once the faithless betrays his seed the wheel turns

The fracture burns again, the inner rival

More copies to engender

To fertilize

Evoke the loop with a soulless grin

Mask my pain in transmission through time and space

A leap of faith for the vicious debris

Exalted by the void inside

Taking over holy spaces of woe

Restrain myself out of the anguish I covet

Unbridled visions of hate

Of contradiction, illogic

About to stab me, my mortal eyes

To stab my soul

When the dream’s broken, bent until fracture

Never to return

Bent until fracture

Shreds of simulacrum burning

Light up the sky, fall with no sound

Few of them escaped as fewer will want to

Exposed on the altar, relic of mankind

Never was, into white noise we bend

Nevermore, throughout deformity

Never was, reach out and recompose

Nevermore, never to touch the sky

Gefrustreerd, gehavend traject, een meedogenloze spiraal

Zodra de ongelovige zijn zaad verraadt, draait het wiel

De breuk brandt weer, de innerlijke rivaal

Meer exemplaren om te maken

Bemesten

Roep de lus op met een zielloze grijns

Maskeer mijn pijn in de overdracht door tijd en ruimte

Een sprong in het diepe voor het wrede puin

Verheven door de leegte van binnen

Heilige ruimtes van wee overnemen

Houd mezelf in bedwang voor de angst die ik koester

Ongebreidelde visioenen van haat

Tegenstrijdig, onlogisch

Staat op het punt me neer te steken, mijn sterfelijke ogen

Om mijn ziel te steken

Wanneer de droom is gebroken, gebogen tot breuk

Nooit meer terugkeren

Gebogen tot breuk

Stukjes simulacrum branden

Verlicht de lucht, val zonder geluid

Weinigen van hen ontsnapten, omdat er minder zullen willen

Blootgesteld op het altaar, relikwie van de mensheid

Nooit was, in witte ruis buigen we

Nooit meer, tijdens misvormingen

Nooit was, reik uit en stel opnieuw samen

Nooit meer, nooit de lucht aanraken