Evenfall - Hanging Garden

They fear…

The wolves gather to run

To hunt the herds now lost

Against the horizon

By the setting sun

Carrion birds flock

And they fear…

The shadows growing long

The dusk is at the door

The evenfall upon

So seek shelter now

Soon the darkness beckons

When the shadows fall

Go!

Run!

To where the fires still burn

Few and far are the havens

This time we went wrong

Too deep, too far — gone

The remaining are few

Yet ever fewer will become

Rain falls — unpoisoned

Roots strangle the abodes

Of man — forever fallen

Great trunks tower where once buildings of glass

And once more man fears the dark

Ze zijn bang voor…

De wolven verzamelen zich om te rennen

Om te jagen op de kuddes die nu verloren zijn

Tegen de horizon

Bij de ondergaande zon

Aasvogels komen samen

En ze zijn bang...

De schaduwen worden lang

De schemering staat voor de deur

De gelijkmaker

Dus zoek nu onderdak

Binnenkort lonkt de duisternis

Wanneer de schaduwen vallen

Gaan!

Loop!

Naar waar de vuren nog steeds branden

Er zijn maar weinig toevluchtsoorden

Deze keer gingen we fout

Te diep, te ver — weg

De overige zijn weinig

Toch zullen er steeds minder worden

Regen valt — niet vergiftigd

Wortels wurgen de verblijfplaatsen

Van de mens - voor altijd gevallen

Grote boomstamtoren waar ooit gebouwen van glas waren

En weer vreest de mens het donker