Ennen - Hanging Garden

A Shepherd with her lonely flock

She leads the blind beast onward

Never a moment for fear

Never a moment of doubt

Carrying her wisdom in the soil

The garden speaks silent words

In the tune of the wind

To the beat of the rain

A lonely echo that comes screaming through time

Now grown silent, yet so loud in the dark

Words that once sent me to sleep

Words that once set me free

Trying to grasp that moment of oblivious existence

Once constant, unmoving, eternal

The feeling of satin

Still warm and soft against my skin

Taking your hand I walk you through the garden one last time

Before the final dawn as time runs faster

Touch my skin and recite the lullaby with me until the end of time

Een herder met haar eenzame kudde

Ze leidt het blinde beest verder

Nooit een moment voor angst

Nooit een moment van twijfel

Haar wijsheid in de grond dragen

De tuin spreekt stille woorden

Op het ritme van de wind

Op het ritme van de regen

Een eenzame echo die schreeuwend door de tijd komt

Nu stil geworden, maar toch zo luid in het donker

Woorden die me ooit in slaap brachten

Woorden die me ooit bevrijdden

Proberen om dat moment van onbewust bestaan ​​te vatten

Eens constant, onbeweeglijk, eeuwig

Het gevoel van satijn

Nog steeds warm en zacht tegen mijn huid

Ik pak je hand en loop nog een laatste keer met je door de tuin

Voor de laatste dageraad, de tijd gaat sneller

Raak mijn huid aan en zeg het slaapliedje met mij tot het einde der tijden