Butterfly - Halie Loren

Never felt so old,

so ready to fold it all down

so at home on the cold, hard ground.

I’m not chasing sun no more

How I love that light,

but it don’t help when the nights get long.

I’m too tired to right all the wrongs

I must have done to end up so far gone…

But my sweet friend, the angel,

you float in on the wind

tell me this is not the end…

And you say, you say, you say,

that I just got to play this game and I’ll leave it alive.

And someday, someday, someday,

I’ll look back and see all the pain and fear was a lie.

You gotta die awhile to come back a Butterfly.

When it comes to change,

all I know is to rage against

It don’t matter the cage I’m in

Still feels like a home to me

But then the rain comes down

and I’m afraid that I’ll drown in here.

I cover my head, but it’s loud and clear:

There’s only one way out.

Oh, Cruel World, you break me

out of all my shells

I guess you know me well.

And you say, you say, you say,

that I just got to play this game and I’ll leave it alive.

And someday, someday, someday,

I’ll look back and see all the pain and fear was a lie.

You gotta die awhile to come back a Butterfly.

Oh, My Soul, I feel you

reaching for the wind,

longing to begin again…

Butterfly

Heb me nog nooit zo oud gevoeld,

dus klaar om alles op te vouwen

dus thuis op de koude, harde grond.

Ik jaag niet meer op de zon

Wat hou ik van dat licht,

maar het helpt niet als de nachten lang worden.

Ik ben te moe om alle fouten recht te zetten

Ik moet hebben gedaan om zo ver heen te zijn...

Maar mijn lieve vriend, de engel,

je drijft in op de wind

zeg me dat dit niet het einde is...

En je zegt, je zegt, je zegt,

dat ik deze game net moet spelen en dat ik hem in leven laat.

En ooit, ooit, ooit,

Ik kijk terug en zie dat alle pijn en angst een leugen was.

Je moet een tijdje doodgaan om terug te komen als een vlinder.

Als het gaat om verandering,

alles wat ik weet is om tegen te razen

Het maakt niet uit in welke kooi ik zit

Voelt nog steeds als een thuis voor mij

Maar dan komt de regen naar beneden

en ik ben bang dat ik hier zal verdrinken.

Ik bedek mijn hoofd, maar het is luid en duidelijk:

Er is maar één uitweg.

Oh, wrede wereld, je breekt me

uit al mijn schelpen

Ik denk dat je me goed kent.

En je zegt, je zegt, je zegt,

dat ik deze game net moet spelen en dat ik hem in leven laat.

En ooit, ooit, ooit,

Ik kijk terug en zie dat alle pijn en angst een leugen was.

Je moet een tijdje doodgaan om terug te komen als een vlinder.

Oh, mijn ziel, ik voel je

reikend naar de wind,

verlangen om opnieuw te beginnen...

Vlinder