Convoy - Gustavo Cerati

Te encontré en un tren, dejando atrás toda la locura

Nos miramos bien, buscando nuestro punto de fuga

Tantas ganas de explorarnos

Todo salió como lo planeamos

Se soltó el vagón y volamos al espacio exterior

Próxima estación, mucho más allá del sol

Convoy espacial, ¿qué tan lejos nos llevará?

Oimos la galaxia explotar y cabalgamos otros planetas

Dormimos en nubes de gas y en playas de relojes de arena

Y cada noche una nueva luna

Oh, hicimos el amor en algunas

Cuerpos a contraluz guiados por la cruz del sur

Dentro de un volcán, ardimos de pasión mineral

Nadie supo qué nos pasó y ahora somos polvo cósmico

Próxima estación, mucho más allá del sol

Convoy espacial, ¿qué tan lejos nos llevará?

Ik vond je in een trein en liet alle waanzin achter

We kijken elkaar goed aan, op zoek naar ons verdwijnpunt

Zoveel verlangen om ons te ontdekken

Alles is gegaan zoals we hadden gepland

De auto werd vrijgegeven en we vlogen naar de ruimte

Volgende station, ver voorbij de zon

Ruimtekonvooi, hoe ver gaat het ons brengen?

We horen de melkweg exploderen en andere planeten berijden

We sliepen in gaswolken en zandloperstranden

En elke nacht een nieuwe maan

Oh we bedreven de liefde in sommige

Verlichte lichamen geleid door het zuidelijke kruis

In een vulkaan branden we met minerale passie

Niemand wist wat er met ons gebeurde en nu zijn we kosmisch stof

Volgende station, ver voorbij de zon

Ruimtekonvooi, hoe ver gaat het ons brengen?