Dimentica - Gianna Nannini

Dimentico ancora un pò e ti vedrò

Dolcissimo atteso inganno mi arrampico

E in alto arriverò

Indietro lascio

La tristezza

E un abbandono

No, non dirmi come sei

Come cambierai

Preferisco non pensare

Non dirmi come stai

Per ogni offesa e pianto io mi perdono

Dimentica lascia che sia facile

Dimentica cerca tra le nuvole

Immagina di andare

Via di perderti nel vento

Niente si fermerà

Dimentica luci che si accendono

Dimentica nodi che si sciolgono

C'é musica ovunque andrai

E il buio che sembra inverno

Si ridipingerà ehi

Lo vedi come sei

Resti fermo li, ti

Conviene il tuo dolore

Non dirmi che farai

L’amore è una parola

C'é stato un tempo

E il tempo è ora

Dimentica

Lascia che sia facile

Dimentica soffia

Sulla cenere sei musica ovunque andrai

E il buio che sembra eterno

Non ci spaventerà

Dimentica mani che si arrendono

Dimentica c’e l’alba tra le nuvole

E l’abitudine di me di te

E un ombra sai

Per noi che abbiamo scritto e

Cancellato tutto

E abbiamo fatto ogni

Salita senza chiedere perché

Ik vergeet nog een beetje en ik zie je

Zoet verwacht bedrog ik klim

En ik zal aan de top komen

Terug ik vertrek

Het verdriet

Het is een verlating

Nee, vertel me niet hoe het met je gaat

Hoe ga je veranderen?

ik denk liever niet

Vertel me niet hoe het met je gaat

Voor elke overtreding en tranen vergeef ik mezelf

Vergeet, laat het gemakkelijk zijn

Vergeet in de wolken te kijken

Stel je voor dat je gaat

Verdwalen in de wind

Niets zal stoppen

Vergeet de lichten die aan gaan

Vergeet smeltende knopen

Overal is muziek

En de duisternis die aanvoelt als winter

Het zal zichzelf opnieuw schilderen hé

Je ziet het zoals je bent

Je blijft daar, jij

Je pijn is het waard

Vertel me niet wat je gaat doen

Liefde is een woord

Er was een tijd

En de tijd is nu

Vergeten

Laat het makkelijk zijn

Vergeet blazen

Op de as ben je muziek waar je ook gaat

En de duisternis die eeuwig lijkt

Het zal ons niet bang maken

Vergeet handen opgeven

Vergeet dat er dageraad in de wolken is

Het is mijn gewoonte van jou

En een schaduw weet je wel

Voor ons die schreef en

Alles verwijderd

En we deden elk

Klim zonder te vragen waarom