Basta - Gianna Nannini

Basta, mi incammino e basta Mi incammino e mi sento un piccolo frammento

Di umanità…di umanità Ho percorso della strada, con la testa calpestata Dai

commenti sul mio corpo sporchi

Basta, mi incammino e basta E mi sento una rabbia secolare fatta di reclusioni

Paure, traumi e fughe, mi ricordo…

13 anni, 13 anni, l’aria intorno come piombo mi ricordo Il mio viso sulle dita,

frasi mozze Cento scuse professore per staccarti le mani da me.

Ladro della mia adolescenza

Basta, ma che cosa mi resta Quando scende la consapevolezza prendo a calci me

stessa Non ti accorgi che succede, sono morsi i tuoi problemi E la mente non va

avanti…

13 anni, 13 anni, l’aria intorno come piombomi ricordo Il mio viso sulle dita,

frasi mozze Cento scuse professore per staccarti le mani da me.

Ladro della mia adolescenza

Basta

Genoeg, ik ben net vertrokken, ik ben vertrokken en ik voel me als een klein fragment

Van de mensheid ... van de mensheid Ik liep over de weg, met mijn hoofd vertrapt. Kom op

vuile opmerkingen over mijn lichaam

Genoeg, ik ben net vertrokken En ik voel een eeuwenoude woede bestaande uit gevangenschap

Angsten, trauma's en ontsnappingen, ik herinner me ...

13 jaar, 13 jaar, de lucht om me heen als lood Ik herinner me mijn gezicht op mijn vingers,

zinnen afbreken Honderd excuses professor om je handen van me af te nemen.

Dief van mijn adolescentie

Genoeg, maar wat heb ik nog Als het bewustzijn wegvalt, schop ik mezelf voor

zelf Je realiseert je niet wat er gebeurt, je problemen worden gebeten En de geest gaat niet weg

na u…

13 jaar, 13 jaar, de lucht om me heen terwijl ik schiet, herinner ik me mijn gezicht op mijn vingers,

zinnen afbreken Honderd excuses professor om je handen van me af te nemen.

Dief van mijn adolescentie

Genoeg