Addio - Gianna Nannini

Lui ancora l¬

fra cianfrusaglie la speranza si raccoglie

ma poi d’un tratto io

addio soltanto addio

gli ultimi sguardi e dentro me rumori sordi rumori sordi

la nostra immagine sfocata dietro me

rivedevo i momenti i vissuti secondi

lo sguardo maschio suo

distrattamente poi altre donne vedva

nuove forme cercava

Ora fuori non piove pi№

ma il selciato ancora bagnato e puІ specchiarmi un pІ

cos¬ mi racconter perch gli ho detto

addio l’ho voluto io

che cercavo la felicit a me legandolo

sempre pi№ legandolo

cos¬ mi disse che gli toglievo l’aria e

gli ponevo dei limiti e chiedeva la libert

che potevo rispondere io se non

addio soltanto addio

gli ultimi sguardi e dentro me rumori sordi rumori sordi

Hij is er nog steeds

onder de rommel is hoop verzameld

maar dan ineens ik

vaarwel gewoon vaarwel

de laatste blikken en in mij doffe geluiden doffe geluiden

ons wazige beeld achter mij

Ik zag de momenten de geleefde seconden

zijn mannelijke blik

verstrooid dan andere vrouwen zagen

nieuwe vormen zocht hij

Nu regent het niet meer buiten

maar de stoep is nog nat en kan mij een beetje spiegelen

dus ik zal me vertellen waarom ik het hem vertelde

ik wilde vaarwel

dat ik op zoek was naar geluk voor mij door hem te binden

steeds meer binden

dus hij vertelde me dat ik de lucht uit hem zou halen en...

Ik legde hem grenzen op en vroeg om vrijheid

dat ik zou kunnen antwoorden als niet

vaarwel gewoon vaarwel

de laatste blikken en in mij doffe geluiden doffe geluiden