Io e te - Francesca Michielin

Fino a quanto tu ci sei

Il mio respiro segue il tuo

Intorno a noi

Si apre il cielo e porta via

Le paure, le bugie

Le tue mani sulle mie

Siamo cento miliardi di attimi

La natura che unisce due atomi

Che nessuno può dividere

Io e te

Uno nodo stretto che ci fonde il cuore

Siamo al confine oltre la parola insieme

Io e te

Due ali aperte contro la corrente

Più forti dei giudizi della gente sola

Io e te

Fino a quanto tu ci sei

Ogni mio pensiero è tuo

È come se io non avessi avuto mai

La metà dei sogni che

Ora condividi insieme a me

Siamo acqua che supera gli argini

La marea che muove gli oceani

La voglia di restare

Io e te

Uno nodo stretto che ci fonde il cuore

Che a raccontarlo non ci son parole

Ancora

Io e te

Due ali aperte contro la corrente

Più forti dei giudizi della gente sola

Io e te

Io e te

Io e te

Siamo due luci in mezzo alla tempesta

Perché alla fine conta quel che resta

E siamo

Io e te

Io e te

Zolang je er bent

Mijn adem volgt de jouwe

Rond ons

De hemel gaat open en neemt mee

De angsten, de leugens

Jouw handen op de mijne

We zijn honderd miljard momenten

De natuur die twee atomen verenigt

Dat niemand kan verdelen

Ik en jij

Een strakke knoop die ons hart doet smelten

We zijn samen op de grens voorbij het woord

Ik en jij

Twee vleugels open tegen de stroom in

Sterker dan de oordelen van eenzame mensen

Ik en jij

Zolang je er bent

Elke gedachte van mij is van jou

Het is alsof ik het nog nooit heb gehad

De helft van de dromen dat

Deel het nu met mij

Wij zijn water dat de oevers oversteekt

Het getij dat de oceanen beweegt

Het verlangen om te blijven

Ik en jij

Een strakke knoop die ons hart doet smelten

Dat er geen woorden zijn om het te vertellen

Nog steeds

Ik en jij

Twee vleugels open tegen de stroom in

Sterker dan de oordelen van eenzame mensen

Ik en jij

Ik en jij

Ik en jij

We zijn twee lichten in het midden van de storm

Want uiteindelijk telt wat er overblijft

En wij zijn

Ik en jij

Ik en jij