Tiny Cities - Flume, Beck, Prins Thomas

Can I, should I find my way home?

Now did I think I better go home?

All I said I needed was gone

But I thought I heard it all wrong

Now can it ever be a safe place?

When they never seem to forget

So admit it.

More than you said

Grill it down inside of your head

Oh, she is following me in my head when I am all alone

Thinking of her every time I want to try to let her go

But it’s never easy when you think you have it in control

Somehow you get caught up in the moment and you never know

All these tiny cities that you’re holding in your little hand

In the wind like diamond lights, they’ll blow away in desert sand

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

It was never perfect, it was never meant to last

Why can’t I fall down into the ground

Gotta get it back, back

Why can’t I fall down into the ground

Gotta get it back, back

Can I ever get ahead of what I want and what I need?

And what’d I have to do to get away from what is killing me?

How can I convince myself to not believe in what I know?

When all I see is dominoes falling uphill as we go

Kan ik, moet ik de weg naar huis vinden?

Dacht ik nu dat ik beter naar huis kon gaan?

Alles wat ik zei dat ik nodig had, was weg

Maar ik dacht dat ik het helemaal verkeerd hoorde

Kan het ooit een veilige plek zijn?

Wanneer ze het nooit lijken te vergeten

Dus geef het toe.

Meer dan je zei

Grill het aan de binnenkant van je hoofd

Oh, ze volgt me in mijn hoofd als ik helemaal alleen ben

Elke keer dat ik aan haar denk als ik wil proberen haar te laten gaan

Maar het is nooit gemakkelijk als je denkt dat je het onder controle hebt

Op de een of andere manier word je meegesleept in het moment en je weet maar nooit

Al deze kleine steden die je in je kleine hand houdt

In de wind als diamanten lichten, blazen ze weg in woestijnzand

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Het was nooit perfect, het was nooit bedoeld om lang mee te gaan

Waarom kan ik niet in de grond vallen?

Ik moet het terugkrijgen, terug

Waarom kan ik niet in de grond vallen?

Ik moet het terugkrijgen, terug

Kan ik ooit vooruitlopen op wat ik wil en wat ik nodig heb?

En wat moest ik doen om weg te komen van wat me doodt?

Hoe kan ik mezelf ervan overtuigen niet te geloven in wat ik weet?

Als ik alleen maar dominostenen zie die bergopwaarts vallen als we gaan