Armourland - Everything Everything

The street is a boneyard, she glances

Numb as a drain at the end, end

Cradling heat waves and armour

'Round her body slowly

And how ready are you to know this?

How do we live in the end, end?

I bet you the price of the landmine

You won’t be here at the end, end

You won’t be slumped in a doorway

You’ll be standing above you

And how can you call this a free world?

Who wouldn’t call out at the end end?

No more doubt about it now

I wanna take you home

Take off your blindfold and show you what I am

I wanna take you home

And find some new joy in this autopilot life

I wanna take you home

Slow down your heartbeat and dry those glazing eyes

I wanna take you home

Blackout our windows and hold you 'til we die

What if the first step was leaving?

And stepping outside in the cold end?

Face in the smoke and you’re lurching

Down the alleys, kiss me

And how many lives lived in fear now?

And who do we call in the end, end?

There was a pattern of errors

There was a life here to mend, mend

I wasn’t watching;

the cold passed

Through my body slowly

And echoes of all wars are beaming

Rattling round in the end, end

No more doubt about it now

I wanna take you home

Take off your blindfold and show you what I am

I wanna take you home

And find some new joy in this autopilot life

I wanna take you home

Slow down your heartbeat and dry those glazing eyes

I wanna take you home

Blackout our windows and hold you 'til we die

I wanna take you home

Take off your blindfold and show you what I am

I wanna take you home

And find some new joy in this autopilot life

I wanna take you home

Slow down your heartbeat and dry those glazing eyes

I wanna take you home

And hold you 'til we die

Oh Lord, I’m sorry

De straat is een boneyard, ze kijkt

Verdoofd als een afvoer aan het einde, einde

Wiegende hittegolven en bepantsering

'Ron langzaam haar lichaam rond'

En hoe klaar bent u om dit te weten?

Hoe leven we uiteindelijk?

Ik wed om de prijs van de landmijn

Je zult hier niet zijn aan het einde, einde

Je wordt niet onderuitgezakt in een deuropening

Je staat boven je

En hoe kun je dit een vrije wereld noemen?

Wie zou er aan het einde niet roepen?

Geen twijfel meer over nu

Ik wil je naar huis brengen

Doe je blinddoek af en laat je zien wat ik ben

Ik wil je naar huis brengen

En vind wat nieuwe vreugde in dit leven op de automatische piloot

Ik wil je naar huis brengen

Vertraag je hartslag en droog die glazige ogen

Ik wil je naar huis brengen

Verduister onze ramen en houd je vast tot we sterven

Wat als de eerste stap was vertrekken?

En naar buiten gaan in het koude einde?

Gezicht in de rook en je slingert

Door de steegjes, kus me

En hoeveel levens leefden nu in angst?

En wie bellen we uiteindelijk?

Er was een patroon van fouten

Er was hier een leven om te herstellen, te herstellen

Ik keek niet;

de kou ging voorbij

Langzaam door mijn lichaam

En de echo's van alle oorlogen stralen

Rammelend rond op het einde, einde

Geen twijfel meer over nu

Ik wil je naar huis brengen

Doe je blinddoek af en laat je zien wat ik ben

Ik wil je naar huis brengen

En vind wat nieuwe vreugde in dit leven op de automatische piloot

Ik wil je naar huis brengen

Vertraag je hartslag en droog die glazige ogen

Ik wil je naar huis brengen

Verduister onze ramen en houd je vast tot we sterven

Ik wil je naar huis brengen

Doe je blinddoek af en laat je zien wat ik ben

Ik wil je naar huis brengen

En vind wat nieuwe vreugde in dit leven op de automatische piloot

Ik wil je naar huis brengen

Vertraag je hartslag en droog die glazige ogen

Ik wil je naar huis brengen

En houd je vast tot we sterven

Oh Heer, het spijt me