For the Fallen - Essence

Sitting all alone by the door in 1945

Waiting for her children to return

It’s been so long now

So many winters have passed

Without the slightes sign of life

Calling from the front

Calling in — Calling out

Calling from the fronr

Calling home

My letter was not sent

And I dont dare to even hope

When all is gone then nothing’s left

The pressure’s on — it’s so intense

Germany to France and from Paris to Berlin

From the sores of Normandy we brought the war

It followed us close and we always brought 'em hell

No matter what they did we always endured it

Lock it up — suck it up

Don’t ever go to war with us

We’re bringing all the power in the world

And we don’t take no shit

So you better think twice before you roll the dice

'Cause the snake eyes is craving your lives

Remember what I did for you

Remember what you didn’t do for me

Every now and then

This feeling inside

Open up the wounds

And let it out

Every now and then

I get lost in time

Forget myself — hope

To take back my life

I count the hours passing by

1 year at the front

2 years at the front

3 years coming up — at the front

I only serve the front

And I don’t care what others say

'Cause they don’t know a fucking thing

Of what it’s like to fight for your life

With a cross in my hand

And with hope in my heart

I maintain a strong belief

That this willl change the world

And if not at least I tried

Now I know That

United we fight and divided we fall

Remember what I did for you

Remember what you didn’t do for me

Every now and then

This feeling inside

Open up the wounds

And let it out

Every now and then

I get lost in time

Forget myself — hope

To take back my life

All I get is hate from all sides

The only thing I did

Was to win your fight

In honor there is hope

But this hope is not for me

You ripped me from pride

And stripped me from my life

Hell

You should try what it’s like

To be in hell

You should try what it’s like

To burn in hell

At last I found my way back home

In 1946 I returned to the door

Where my journey began with a step outside

But the door was locked and on it was a sign

No one is alive — I can’t believe she died

Every now and then

This feeling inside

Open up the wounds

And let it out

Every now and then

I get lost in time

Forget myself — hope

To take back my life

Every now and then

When the rain is pouring down

It hurts my bones and

I wish you were here

Every now and then

I need you near

To remind myself

I lived my life without hate

Helemaal alleen bij de deur zitten in 1945

Wachten op de terugkeer van haar kinderen

Het is nu zo lang geleden

Er zijn al zoveel winters voorbij

Zonder het minste teken van leven

Bellen van voren

Inbellen — Uitbellen

Bellen vanaf de voorkant

naar huis bellen

Mijn brief is niet verzonden

En ik durf niet eens te hopen

Als alles weg is, is er niets meer over

De druk staat op — het is zo intens

Duitsland naar Frankrijk en van Parijs naar Berlijn

Van de zweren van Normandië brachten we de oorlog

Het volgde ons op de voet en we brachten ze altijd naar de hel

Wat ze ook deden, we hebben het altijd doorstaan

Sluit het op — zuig het op

Ga nooit ten strijde met ons

We brengen alle kracht van de wereld

En we pikken er niets van op

Dus je kunt maar beter twee keer nadenken voordat je de dobbelstenen gooit

Want de slangenogen verlangen naar je leven

Onthoud wat ik voor je heb gedaan

Onthoud wat je niet voor me hebt gedaan

Zo nu en dan

Dit gevoel van binnen

Open de wonden

En laat het eruit

Zo nu en dan

Ik verdwaal in de tijd

Vergeet mezelf — hoop

Om mijn leven terug te nemen

Ik tel de uren die voorbij gaan

1 jaar aan de voorkant

2 jaar aan het front

3 jaar op komst — aan het front

Ik serveer alleen de voorkant

En het kan me niet schelen wat anderen zeggen

Omdat ze verdomme niets weten

Over hoe het is om te vechten voor je leven

Met een kruis in mijn hand

En met hoop in mijn hart

Ik blijf er sterk van overtuigd

Dat dit de wereld zal veranderen

En als ik het tenminste heb geprobeerd

Nu weet ik dat

Verenigd vechten we en verdeeld vallen we

Onthoud wat ik voor je heb gedaan

Onthoud wat je niet voor me hebt gedaan

Zo nu en dan

Dit gevoel van binnen

Open de wonden

En laat het eruit

Zo nu en dan

Ik verdwaal in de tijd

Vergeet mezelf — hoop

Om mijn leven terug te nemen

Ik krijg alleen maar haat van alle kanten

Het enige wat ik deed

Was om je gevecht te winnen

Ter ere is er hoop

Maar deze hoop is niet voor mij

Je hebt me van trots gescheurd

En heeft me uit mijn leven gestript

Hel

Je zou eens moeten proberen hoe het is

In de hel zijn

Je zou eens moeten proberen hoe het is

Om te branden in de hel

Eindelijk vond ik mijn weg terug naar huis

In 1946 keerde ik terug naar de deur

Waar mijn reis begon met een stap naar buiten

Maar de deur was op slot en er stond een teken op

Er leeft niemand — ik kan niet geloven dat ze stierf

Zo nu en dan

Dit gevoel van binnen

Open de wonden

En laat het eruit

Zo nu en dan

Ik verdwaal in de tijd

Vergeet mezelf — hoop

Om mijn leven terug te nemen

Zo nu en dan

Als de regen met bakken naar beneden komt

Het doet pijn aan mijn botten en

Ik wou dat je hier was

Zo nu en dan

Ik heb je nodig in de buurt

Om mezelf eraan te herinneren

Ik heb mijn leven geleefd zonder haat