Rahe Man 2 - Erfan

حالا گوشی تو گوشمه

سیگارمو میبوسمش

حسّم گلومو میفشاره و آره میدونم که

توی این اتاق تاریک

فقط ماییم و تنهاییم

منم و قلمم و موزیکم انگار نیست فردایی

یکمی فرق داره پیچش تارای مغز من

شاید همینه که یه عمریه هستم در به در

سر به سرم نذار چون سنگین برات حرف من

اونا که میفهمن باهامن، ده ساله هستن خطه من

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ۲)

۹ از ۱۰ کسی‌ که باته

۹ از ۱۰ کثیفه ذاتش

تا وقتی‌ که چیزی بهش برسه هست و

بعد نمیرسه کسی‌ به دادت

بش راه میدی می‌کنه مصرفت

مثل سگ وِل میخوره از دستت

قوله قلّه رو میدی، هل میدی بیان بالا

زیره فشار له‌ میشی

میکنی‌ پسرفت هی‌

آه، هنوز ایستاده این آهنگارو میسازه

خوندن از با راه قلبت برا همه نیست ساده

حالا که تو دوتان گذشت رسیده به سی سالش

گذشت انگار مثل یه پک که زده به سیگارش

زندگى شيرينه مزه ى دهنم تلخه

مى گن نوار مغز شهر به جوهر قلمم وصله

خطر مثل سايه با هامه خودشو به هر قدمم بسته

مى گى حرفم سنده ؟

بيا سندم دستت

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ٣)

ترس نبايد با من عجين شه

عشق مى خورم بازم فريبش

سخته زندگى ياد دادن

اون زخم هاى كهنه كه تازن هميشه

اه ، شعر و فكر مى شن با هم قرينه

خواستم عادى باشم

ولى كندنم دو تا بال از زمين هى

اى ، بگو چرا مى رقصن اينا همه به سازم ؟

من همون بچه بد لش خواب ته كلاسم

كه وقتى همه بودن تو صف خواب صبح

مشتاى من مى بو سيدن محكم صورت ناظم و

شديم بزرگو بخت برگشت

ناظم لباس سبز تن كرد

جامعه جلومون قد علم كرد و

فرو رفتيم سخت در جنگ

ببين اين موزيكو قفلى روش مى گى

ارزش نداره چون دارى مفتى گوش مى دى

اَه ، نمى فهمى نمى زارى بسازم فرهنگو

اگه يه روز يه جا منو ديدى صدام اصلا نكن

اگه جوابتو ندادم قضاوتم نكن

اين راه منه يه ذره هم تو به راهم شك نكن

(بريج)

آهنگا که می‌خونن، اینا راه منه

لباسا که میپوشن، اینا راه منه

خودشونم میدونن، اینا راه منه

هر کاری امسال بکنم، اینا ساله بعدش

بگو بينم تو كجايى هان ؟

تو هم گيرى سره دو راهى ها ؟

محكمى روى تصميمت

يا تو هم مثل موج هاى باد

مشخص مى كنه مسيرو برات

كرده تورم محدوديت

اسير و زمان طلاست پس

هميشه كلافم

سبكه بار گناه سنگينه خلافم

ببين هيچوقت عادلانه سوت نزد

از ديد من داور

هه بيخيالش همه كفتارن با كى راه بيام

قسمت بوده كه ياقى بار بيام

اين راه منه عاقبتش

مال منه خواستى بام بيا

Nu zit je telefoon in mijn oor

Ik kus mijn sigaret

Mijn keel verstrakt en ja, dat weet ik

In deze donkere kamer

We zijn alleen

Ik, mijn pen en mijn muziek lijkt alsof er geen morgen is

De kronkeling van mijn hersenen is een beetje anders

Misschien sta ik daarom een ​​leven lang voor de deur

Val me niet lastig, want mijn woorden zijn zwaar voor jou

Degenen die het begrijpen, zijn al tien jaar bij mij

(medeklinker)

Ik zei mijn manier, nu zeg ik vaarwel

Op mijn manier, vraag niet zo veel waar het is

Mijn manier, mijn manier is gescheiden van jou

Ik ben onderweg, ik moet gaan, tot ziens

(vers 2)

9 van de 10 mensen

9 van de 10 vuil van nature

Zolang iets het bereikt, is het er

Dan zal niemand je betalen

Je laat hem gaan, hij verteert je

Hij eet je hand als een hond

Je duwt de bovenkant, je duwt de uitdrukking omhoog

Je zult verpletterd worden onder de druk

Ga je achteruit?

Ah, hij staat nog steeds en maakt dit lied

Lezen vanuit je hart is niet voor iedereen even makkelijk

Nu je geslaagd bent, is hij dertig jaar oud

Het ging voorbij als een pakje sigaretten

Zoet leven smaakt bitter in mijn mond

Ze zeggen dat de tape van het brein van de stad is gepatcht met de inkt van mijn pen

Als een schaduw sluit gevaar mijn elke stap

Bedoel je wat ik zei?

Kom, ik heb het document in je hand

(medeklinker)

Ik zei mijn manier, nu zeg ik vaarwel

Op mijn manier, vraag niet zo veel waar het is

Mijn manier, mijn manier is gescheiden van jou

Ik ben onderweg, ik moet gaan, tot ziens

(vers 3)

Angst zou niet met mij moeten knoeien

Ik hou ervan om weer vals te spelen

Het leven is moeilijk te leren

Die oude wonden die altijd helen

Ah, poëzie en denken zijn vergelijkbaar

Ik wilde normaal zijn

Maar ik heb twee vleugels vanaf de grond

Hé, vertel eens, waarom dansen ze allemaal op de maat?

Ik ben dezelfde stoute jongen die onderaan in de klas slaapt

Als iedereen 's ochtends in de rij staat om te slapen

Mijn maag ruikt naar het stevige gezicht van Nazem

We zijn opgegroeid en het geluk keerde terug

De moderator droeg een groene jurk

De samenleving voor ons heeft kennis opgedaan en

We vielen hard in de oorlog

Kijk naar dit muzikale slot

Het is het niet waard omdat je naar Mufti . luistert

Oh, je begrijpt het niet, ik wil geen cultuur maken

Als je me op een dag ergens ziet, noem me dan geen Saddam

Als ik je geen antwoord geef, veroordeel me dan niet

Dit is mijn manier, twijfel niet een beetje aan mijn manier

(brug)

De liedjes die ze zingen zijn mijn manier

De kleren die ze dragen zijn mijn manier

Ze weten het zelf, dit is mijn manier

Wat ik dit jaar ook doe, dit is het volgende jaar

Vertel me waar ben je?

Ben je het eens met de twee manieren?

Standvastig bij uw beslissing

Of je bent als de golven van de wind

Hij zal je de weg wijzen

Inflatie is beperkt

Zo gevangen en tijd is goud

ik ben altijd van streek

Het gewicht van de last van de zonde is zwaar op mij

Kijk, hij floot nooit terecht

Vanuit mijn oogpunt, de rechter

Hé, het kan me niet schelen met wie ik moet gaan

Het was tijd voor mij om weer te komen

Dit is het einde van mijn weg

Je wilde de mijne, kom naar het dak