Perfect - Ephemera

Watching every step he’s taking

Giving him no space

He’s putting down the book he finished

Another slap on his face

She’s standing there above him

Emphazising he’s wrong

He leaves the room

So tired of this endless discussion

When she says that «It's too late»

He falls down on his knees

Begging for a second chance

Whispering a pitiful «Please»

Her smiling seems so genuine

But I see trough her act

Convincing us that everything

Is in order and perfect

When she says that «It's too late»

He falls down on his knees

Begging for a second chance

Whispering a pitiful «Please»

«See me

Hear me

Breathe me»

Kijken naar elke stap die hij zet

Hem geen ruimte geven

Hij legt het boek neer dat hij uit heeft

Weer een klap in zijn gezicht

Ze staat daar boven hem

Benadrukken dat hij ongelijk heeft

Hij verlaat de kamer

Zo moe van deze eindeloze discussie

Als ze zegt dat «Het is te laat»

Hij valt op zijn knieën

Smekend om een ​​tweede kans

Een zielig «Alsjeblieft» fluisteren

Haar glimlach lijkt zo oprecht

Maar ik doorzie haar act

Ons ervan overtuigen dat alles

Is in orde en perfect

Als ze zegt dat «Het is te laat»

Hij valt op zijn knieën

Smekend om een ​​tweede kans

Een zielig «Alsjeblieft» fluisteren

"Zie mij

Hoor mij

Beadem me"