Loti - Eidola

In my youth, I felt the earth move underneath my feet

I knew my place and kept time

Blissfully out of harms reach

But time takes its toll and makes fools of the beggars

Hardens all hearts with desired endeavors

Shell games, all routine in repose

I grew tired of hiding in this shelter I built

Of small empty promises and traces of silt

I built it all up for so long

It was only a matter of when I’d find out I was wrong

And learn to let go

I was told I could be anything I wanted to be

But conflicting opinions have led me to see

I was born to be everything you’ve seen in your dreams

A catalyst of providence, a glitch in the seams

It’s not right, but it’s what you need

Now my past is not the residence I choose to reside

And my future’s just a context, ephemeral, implied

It’s not you.

It’s not me

It’s now and everything in between

And that’s why I harbored the will to keep moving my feet

That’s why these calloused lungs are the only way

I know how to speak

So where are you now?

And where were you when you were me?

Have I proven anything?

Or traveled full circle again?

Because I know how much I’ve grown

And the world is not a bitter place

Despite what you’ve shown

I will become everything that you said I could not

And be there for everyone that you forgot

I will lead the way back home

In mijn jeugd voelde ik de aarde onder mijn voeten bewegen

Ik kende mijn plaats en hield de tijd bij

Zalig buiten bereik van kwaad

Maar de tijd eist zijn tol en maakt bedelaars belachelijk

Verhardt alle harten met gewenste inspanningen

Shell-spellen, allemaal routine in rust

Ik werd het zat om me te verstoppen in deze schuilplaats die ik had gebouwd

Van kleine loze beloften en sporen van slib

Ik heb het allemaal zo lang opgebouwd

Het was alleen een kwestie van wanneer ik erachter zou komen dat ik het bij het verkeerde eind had

En leer los te laten

Ik kreeg te horen dat ik alles kon zijn wat ik wilde zijn

Maar tegenstrijdige meningen hebben me ertoe gebracht te zien

Ik ben geboren om alles te zijn wat je in je dromen hebt gezien

Een katalysator van voorzienigheid, een storing in de naden

Het klopt niet, maar het is wat je nodig hebt

Nu is mijn verleden niet de woning die ik kies om te wonen

En mijn toekomst is slechts een context, kortstondig, impliciet

Jij bent het niet.

Ik ben het niet

Het is nu en alles daartussenin

En daarom koesterde ik de wil om mijn voeten te blijven bewegen

Daarom zijn deze vereelte longen de enige manier

Ik weet hoe ik moet praten

Dus waar ben je nu?

En waar was je toen je mij was?

Heb ik iets bewezen?

Of weer de cirkel rondgereisd?

Omdat ik weet hoeveel ik ben gegroeid

En de wereld is geen bittere plek

Ondanks wat je hebt laten zien

Ik zal alles worden waarvan je zei dat ik het niet kon

En wees er voor iedereen die je bent vergeten

Ik zal de weg terug naar huis leiden