Tu e le rose - Edda

Conviene,

mi regalo solo fiele.

E i ricordi,

pantaloni così corti.

Conviene,

a Natale voglio tu,

e le rose

non sono mai piaciute nemmeno e te.

Io e l’amore,

non c’ho voluto niente a che fare.

Oh, il dolore

di non aver saputo amare te.

Nessuno però potrà portarmi via l’amore

di averlo fatto davvero con te.

Tu, e le rose.

Conviene,

a Cristina voglio bene.

I ricordi, non ce ne siamo mai accorti.

Oh, il dolore di avere fatto soffrire te.

Nessuno però potrà portarmi via l’amore

di averlo fatto davvero con te.

Oh, le belle cose

di essere stata niente per te.

Nessuno però potrà portarmi via l’amore

di avere fatto l’amore con te.

Tu e le rose.

het is handig,

Ik geef mezelf alleen maar gal.

En de herinneringen,

dus korte broek.

het is handig,

met Kerstmis wil ik jou,

en de rozen

Ik heb ze ook nooit gemogen, en jij ook niet.

ik en liefde,

Ik wilde niets te doen hebben.

O, de pijn

dat ik niet van je heb kunnen houden.

Maar niemand kan mijn liefde van me afnemen

dat ik het echt met jou heb gedaan.

Jij en de rozen.

het is handig,

Ik hou van Cristina.

De herinneringen hebben we nooit opgemerkt.

Oh, de pijn om je te laten lijden.

Maar niemand kan mijn liefde van me afnemen

dat ik het echt met jou heb gedaan.

Oh, de mooie dingen

van niets voor jou te zijn.

Maar niemand kan mijn liefde van me afnemen

om de liefde met je te bedrijven.

Jij en de rozen.