Signora - Edda

Signora, l’hai pagata cara la fedeltà

Per un’ora tutta sola

È vero, mi ha sempre fatto schifo la verità

Sono sincero su questo almeno

Se tu fossi il cielo, dentro una stanza mi chiuderei

Se tu fossi nuda e io fossi neve, mi scioglierei

Forse è solo così che ti voglio bene

Ma non mi dire che la vita è bella ed ognuno ha la sua pena

È vero, è vero, è vero

Ho sempre rifiutato l’intimità

Mi disgusta solo il pensiero

Allora, allora, allora

Cos'è che ne facciamo dell’umanità?

Porompompero ne facciamo a meno

Se tu fossi l’acqua e io fossi il sangue, mi taglierei

Se tu fossi il sole e io fossi l’ombra, mi sposterei

Forse è solo così che ti voglio bene

Ma non mi dire che la vita è bella ed ognuno ha la sua pena

Quando avrò finito di mangiare ti pugnalerò alla schiena

Mevrouw, u heeft een hoge prijs betaald voor loyaliteit

Voor slechts een uur

Het is waar, de waarheid heeft me altijd doen walgen

Ik ben hier in ieder geval eerlijk over

Als jij de hemel was, zou ik mezelf opsluiten in een kamer

Als jij naakt was en ik sneeuw was, zou ik smelten

Misschien is dat precies hoe ik van je hou

Maar vertel me niet dat het leven mooi is en dat iedereen zijn verdriet heeft

Het is waar, het is waar, het is waar

Ik heb intimiteit altijd afgewezen

Alleen al de gedachte walgt van me

Toen, toen, toen

Wat doen we met de mensheid?

Porompompero doen we zonder

Als jij het water was en ik het bloed, zou ik mezelf snijden

Als jij de zon was en ik de schaduw, zou ik bewegen

Misschien is dat precies hoe ik van je hou

Maar vertel me niet dat het leven mooi is en dat iedereen zijn verdriet heeft

Als ik klaar ben met eten, steek ik je in de rug