Violent Sky - Ebonivory

Worlds away, I wonder if I’ve woken up in the right place

In fear of losing the right to be wrong

Taking me back where it all began

Dreading the day that our hearts will beat like stone

Oh where did I go?

The years I’ve been here with nothing to show

Still making my way through a sea of smoke

The secrets I keep are starting to show

But they show me the way, ‘cause

I fear what I know

It’s falling in front of me;

The path I chose

I will not sing of the stars or the tides

‘Cause I do not live in the waves or the skies

I live in walls made of bricks and of lies and I know

There’s more to learn than there’s to see

And not without reason

I fear what I know

It’s falling in front of me;

The path I chose

And to think that I used to believe

That I could be more than I could be

I fear what I know

I will not sing of the stars or the tides

‘Cause I do not live in the waves or the skies

I live in walls made of bricks and of lies

Seasons come and seasons go and I’m dying to know

Is this all there is to being a grain in the sands of it all?

It’s calling me

Forget the day that our hearts will beat like

Forget the day that our hearts will beat like stone

I am an answer and reason why

I am a scene in the past worth missing

More than a child who learned how to lie

More than a ghost of the stars above us

This is the day that I start again

Forget the day that our hearts will beat like stone

And it’s starting to feel like home

Werelden weg, ik vraag me af of ik op de juiste plek wakker ben geworden

Uit angst om het recht om ongelijk te hebben te verliezen

Brengt me terug naar waar het allemaal begon

Vrezend voor de dag dat ons hart zal kloppen als steen

Oh waar ben ik heen gegaan?

De jaren dat ik hier ben met niets om te laten zien

Ik baan me nog steeds een weg door een zee van rook

De geheimen die ik bewaar, beginnen zich te openbaren

Maar ze wijzen me de weg, want

Ik vrees wat ik weet

Het valt voor me neer;

Het pad dat ik heb gekozen

Ik zal niet zingen over de sterren of de getijden

Omdat ik niet in de golven of in de lucht woon

Ik woon in muren gemaakt van bakstenen en van leugens en ik weet het

Er valt meer te leren dan te zien

En niet zonder reden

Ik vrees wat ik weet

Het valt voor me neer;

Het pad dat ik heb gekozen

En te denken dat ik vroeger geloofde

Dat ik meer zou kunnen zijn dan ik zou kunnen zijn

Ik vrees wat ik weet

Ik zal niet zingen over de sterren of de getijden

Omdat ik niet in de golven of in de lucht woon

Ik woon in muren gemaakt van bakstenen en van leugens

Seizoenen komen en seizoenen gaan en ik wil het graag weten

Is dit alles om een ​​korrel in het zand te zijn?

Het roept mij

Vergeet de dag dat onze harten zullen kloppen als

Vergeet de dag dat ons hart zal kloppen als steen

Ik ben een antwoord en reden waarom

Ik ben een scène in het verleden die het waard is om te missen

Meer dan een kind dat leerde liegen

Meer dan een spook van de sterren boven ons

Dit is de dag dat ik opnieuw begin

Vergeet de dag dat ons hart zal kloppen als steen

En het begint als thuis te voelen