The Only Constant - Ebonivory

All I’ve know is the process

Stuck here in wasted time, I know

Sheer luck pulls me along

Finding a way to finish what I begun

But the end’s too far to see

I feel there’s something stopping me

I feel there’s something stopping it all

It hurts to know

That falling on deaf ears

Is really all I’m missing

Seems like progress

Feels so foreign

Distant deadlines

Are the start of all I know

It’s like there’s something smothering me

Can’t help but attempt to shake it and see

If I’m losing my way

And it pains me to say

I’m waiting for the day, but…

I’m waiting for the day, but…

I’m running out of days

I’m running out of days

And the end’s too far to see

I feel there’s something stopping me

Seems like progress

(All I’ve known is the process

Stuck here in wasted time, I know)

Feels so foreign

(Sheer luck pulls me along)

Distant deadlines

(Finding a way to finish…)

Are the start of all I know

Slowly but surely I wade

From a borderless pit of lethargy

Into a field that never ends

Don’t know the way, all looks the same

Memories preying on the space between the start and the end

Hoping one day;

won’t hear me say

I’ll sit and wait for a reason over and over again

I feel there’s something stopping it all

It hurts to know

That I am the wall

And I am the way over

I know that it feels so foreign

Words by night

Bound by time

Falling on deaf ears is really all I’m missing

Words by night

Bound by time

I’ll find light in the dark

With no end in sight

I am the wall

And I am the way over

I know that this time it’s progress

Words by night

Bound by time

I’ll find light in the dark

With no end in sight

Looming closer

Slowly but surely I wade

From a borderless pit of lethargy

Into a field that never ends

Words by night

Bound by time

I’ll find light in the dark

With no end in sight

I will find light

These days are more than numbers

These nights are more than numbness

I’ll brave the only constant

All I’ve known is the process

Stuck here in wasted time, I know

Sheer luck pulls me along

Finding a way to finish what I begun

And still the end’s too far to see

But now there’s nothing stopping me

Ik weet alleen het proces

Ik zit hier vast in verspilde tijd, ik weet het

Puur geluk trekt me mee

Een manier vinden om af te maken waar ik aan begonnen ben

Maar het einde is te ver om te zien

Ik voel dat iets me tegenhoudt

Ik voel dat er iets is dat alles tegenhoudt

Het doet pijn om te weten

Dat aan dovemansoren gericht is

Is echt alles wat ik mis

Lijkt vooruitgang

Voelt zo vreemd aan

Verre deadlines

Zijn het begin van alles wat ik weet?

Het is alsof er iets is dat me verstikt

Ik kan het niet helpen, maar probeer het te schudden en kijk

Als ik de weg kwijtraak

En het doet me pijn om te zeggen:

Ik wacht op de dag, maar...

Ik wacht op de dag, maar...

Ik heb bijna geen dagen meer

Ik heb bijna geen dagen meer

En het einde is te ver om te zien

Ik voel dat iets me tegenhoudt

Lijkt vooruitgang

(Alles wat ik weet is het proces)

Zit hier vast in verspilde tijd, ik weet het)

Voelt zo vreemd aan

(Puur geluk trekt me mee)

Verre deadlines

(Een manier vinden om te eindigen...)

Zijn het begin van alles wat ik weet?

Langzaam maar zeker waad ik

Uit een grenzeloze put van lethargie

In een veld dat nooit eindigt

Weet de weg niet, alles ziet er hetzelfde uit

Herinneringen die azen op de ruimte tussen het begin en het einde

Op een dag hopend;

wil me niet horen zeggen

Ik blijf zitten en wacht steeds weer op een reden

Ik voel dat er iets is dat alles tegenhoudt

Het doet pijn om te weten

Dat ik de muur ben

En ik ben de weg over

Ik weet dat het zo vreemd voelt

Woorden bij nacht

Gebonden aan tijd

Aan dovemansoren gericht zijn is echt alles wat ik mis

Woorden bij nacht

Gebonden aan tijd

Ik vind licht in het donker

Zonder einde in zicht

Ik ben de muur

En ik ben de weg over

Ik weet dat het deze keer vooruitgang is

Woorden bij nacht

Gebonden aan tijd

Ik vind licht in het donker

Zonder einde in zicht

Dichterbij komen

Langzaam maar zeker waad ik

Uit een grenzeloze put van lethargie

In een veld dat nooit eindigt

Woorden bij nacht

Gebonden aan tijd

Ik vind licht in het donker

Zonder einde in zicht

Ik zal licht vinden

Deze dagen zijn meer dan cijfers

Deze nachten zijn meer dan gevoelloosheid

Ik zal de enige constante trotseren

Alles wat ik weet is het proces

Ik zit hier vast in verspilde tijd, ik weet het

Puur geluk trekt me mee

Een manier vinden om af te maken waar ik aan begonnen ben

En nog steeds is het einde te ver om te zien

Maar nu houdt niets me meer tegen