Без мечты - Дёргать!

Распрощавшись с мечтой, я с больной головой робко бреду…

Наслаждаюсь последним уходящим трамваем: на него не спешу!

Пусть себе идёт!

Депо — конечный пункт…

Внутри он также пуст, как я…

Его уже не ждут, меня не ждут…

У него нет мечты — он железный!

Стал таким же и я —

Просто людям полезным!

Ну, а может быть, всё же, нужно было мне тоже с ним поехать туда

Где железо молчит и, возможно, страдает от тупого труда?

Замыслам людским есть конечный пункт:

Мы две материи пустых, его не ждут, меня не ждут!

Afscheid nemen van de droom, ik dwaal schuchter rond met een pijnlijk hoofd ...

Ik geniet van de laatste vertrekkende tram: ik heb geen haast om erop te stappen!

Laat jezelf gaan!

Depot is de eindbestemming...

Van binnen is het ook leeg, net als ik...

Ze wachten niet meer op hem, ze wachten niet meer op mij...

Hij heeft geen droom - hij is gemaakt van ijzer!

Ik werd hetzelfde -

Gewoon nuttige mensen!

Nou ja, misschien, niettemin, ik moest er ook heen met hem

Waar ijzer zwijgt en misschien lijdt aan saaie arbeid?

Menselijke bedoelingen hebben een laatste punt:

Wij zijn twee lege zaken, ze wachten niet op hem, ze wachten niet op mij!