Barstool Warrior - Dream Theater

In a dark and lonely corner

Of a time-worn dockside inn

Sits the local barstool warrior

Talking to his gin

Tracing past decisions

He motions for a shot

Is he doomed to be a man this world forgot?

Just a prisoner of the monster on his back

Call it bad luck, call it fate

Call it stuck here the rest of my days

Serves me right

What went wrong?

And where do I belong?

In the glow of flashing lights

On the shoulder of the road

Clutching at the bruises on her skin

She tries to signal danger

With anguish in her eyes

Will he see the world of pain she’s in?

Or is it too late?

Was it bad luck?

Was it fate?

Or a past that she couldn’t escape?

It’s not right, something’s wrong

Just where do I belong?

Promises made, crying in vain, all empty

Never accepting the blame

And not letting go of the shame

A river of tears as months turn to years, all wasted

On someone not willing to change

Now only a shadow remains

No one can save you

And there’s no one to save

It has been written

You will become all you think

All you feel, all you dream

Now I’m cutting the anchor away

And I won’t look back

I’m starting a new life today

Now I see where I belong

In een donkere en eenzame hoek

Van een oude havenherberg

Zit de lokale barkrukstrijder

Praten met zijn gin

Beslissingen uit het verleden traceren

Hij gebaart voor een schot

Is hij gedoemd een man te zijn die deze wereld is vergeten?

Gewoon een gevangene van het monster op zijn rug

Noem het pech, noem het het lot

Noem het hier de rest van mijn dagen

Komt goed van pas

Wat ging er mis?

En waar hoor ik thuis?

In de gloed van knipperende lichten

Op de berm van de weg

Klampt zich vast aan de blauwe plekken op haar huid

Ze probeert gevaar te signaleren

Met angst in haar ogen

Zal hij de wereld van pijn zien waarin ze zich bevindt?

Of is het te laat?

Was het pech?

Was het het lot?

Of een verleden waar ze niet aan kon ontsnappen?

Het klopt niet, er is iets mis

Waar hoor ik thuis?

Beloften gedaan, tevergeefs huilend, allemaal leeg

Nooit de schuld aanvaarden

En de schaamte niet loslaten

Een rivier van tranen als maanden veranderen in jaren, allemaal verspild

Op iemand die niet wil veranderen

Nu blijft er alleen nog een schaduw over

Niemand kan je redden

En er is niemand om te redden

Het is geschreven

Je wordt alles wat je denkt

Alles wat je voelt, alles wat je droomt

Nu snij ik het anker weg

En ik zal niet terugkijken

Ik begin vandaag een nieuw leven

Nu zie ik waar ik thuishoor