Open Wound - Distance

The years are passing by

They start to pick up

I spin around and around

I get off in the same place

But nothing has changed

My bad

These bloody roots should have been torn away

An illusion, a reminder

A music box screaming my name

With paralyzing notes

That I’ve already played

I can’t help but quiver

And start the dance with unlaid ghosts

Lessons not learnt

Carried away

Unconscious summoning

Shuffling the direction of the wind

Taking me back to where I started

To where I failed once

Origins of this serenade

Is it worth it to try and save myself?

A fear to not bloom back again

Unreal pains are whispering

The demons conceived in me

Can cut through all my stitches

The black brick road appears

I know the end of the line

I met them in the path

The one who lost his heart

The one who lost his brains

The one who lost his courage

Thinks he’s not a warrior anymore

United inside the same being

Going after the call

The chant of the siren

Beyond the doors of flesh

That time succubus is seducing me to stay with her

It’s always the same with that ridiculous liar

The years go by

And nothing has changed

My bad, I’m too attached

To these old notes

These old notes of fear

Wherever I go

It’s coming along

Just to make sure that

I’ll fail again

De jaren vliegen voorbij

Ze beginnen op te pikken

Ik draai rond en rond

Ik stap uit op dezelfde plek

Maar er is niets veranderd

Mijn fout

Deze bloedige wortels hadden moeten worden weggerukt

Een illusie, een herinnering

Een muziekdoos die mijn naam schreeuwt

Met verlammende noten

Die ik al heb gespeeld

Ik kan niet anders dan trillen

En begin de dans met ongebonden geesten

Lessen niet geleerd

Weggedragen

Onbewuste oproep

Schudden van de richting van de wind

Brengt me terug naar waar ik begon

Waar ik een keer faalde

Oorsprong van deze serenade

Is het de moeite waard om te proberen mezelf te redden?

Een angst om niet weer terug te bloeien

Onwerkelijke pijnen fluisteren

De demonen werden in mij zwanger

Kan al mijn steken doorsnijden

De zwarte stenen weg verschijnt

Ik ken het einde van de lijn

Ik kwam ze tegen op het pad

Degene die zijn hart verloor

Degene die zijn hersens verloor

Degene die de moed verloor

Denkt dat hij geen krijger meer is

Verenigd in hetzelfde wezen

Na het telefoontje gaan

Het gezang van de sirene

Voorbij de deuren van vlees

Die keer dat succubus me verleidt om bij haar te blijven

Het is altijd hetzelfde met die belachelijke leugenaar

De jaren gaan voorbij

En er is niets veranderd

My bad, ik ben te gehecht

Naar deze oude aantekeningen

Deze oude tonen van angst

Waar ik ook ga

Het komt eraan

Gewoon om ervoor te zorgen dat

Ik zal opnieuw falen