Tragedy - Diluvium

Tragedy, till you can’t see

Tragedy, till there’s no symphony.

I’m standing on the shore

These waves are simple words.

I cannot pretend

I’ve never lied

I’ve never been hurt.

Give me back my words

I want to call you back

While in time my dreams will become one big rising tragedy.

Tragedy, till you can’t see

Tragedy, till there’s no symphony.

I’m standing on the shore

These waves are simple words.

I cannot pretend

I’ve never lied

I’ve never been hurt.

I need an empty crown

To make my soul so free

I need cries and smiles

And no more space for tragedy.

In that ruptured solemnity

I lost the voice that came to me,

I was down and nothing more.

But hold these words on the shore

So that I can hear it once again.

Sleepy sounds of waves and sand

Which carry me to the bay of fears

To ask me for no more tears.

Tragedie, tot je niet meer kunt zien

Tragedie, totdat er geen symfonie meer is.

Ik sta op de oever

Deze golven zijn eenvoudige woorden.

Ik kan niet doen alsof

Ik heb nog nooit gelogen

Ik ben nog nooit gekwetst.

Geef me mijn woorden terug

Ik wil je terugbellen

Terwijl mijn dromen na verloop van tijd één grote opkomende tragedie zullen worden.

Tragedie, tot je niet meer kunt zien

Tragedie, totdat er geen symfonie meer is.

Ik sta op de oever

Deze golven zijn eenvoudige woorden.

Ik kan niet doen alsof

Ik heb nog nooit gelogen

Ik ben nog nooit gekwetst.

Ik heb een lege kroon nodig

Om mijn ziel zo vrij te maken

Ik heb huilen en glimlachen nodig

En geen ruimte meer voor tragedie.

In die gescheurde plechtigheid

Ik verloor de stem die tot mij kwam,

Ik was down en niets meer.

Maar houd deze woorden op de kust

Zodat ik het nog een keer kan horen.

Slaperige geluiden van golven en zand

Die me naar de baai van angsten brengen

Om me om geen tranen meer te vragen.