Stellar Parallax - Diluvium

Night falls over me, I just want to lie

My skin is getting cold

My eyes are open wide.

Are you afraid of me, of my grief

And still can you believe in me like you used to do

Are your senses so numb, whatever you say

I have no more tears to give

The emptiness in my eyes.

Are you afraid of me, of my grief

And still can you believe in me like you used to do

Like an ember fire the heart beats slowly

The struggle is very hard

Cause of you my hope is keeping me all alive.

In this time without my self-confidence

I don’t know if I’ll do wrong

Every waking morning

I see my different life

Is it the discovering of the other side?

Are you afraid of me, of my grief

And still can you believe in me like you used to do

Are your senses so numb, whatever you say

I have no more tears to give

The emptiness in my eyes.

Follow me to the place of my dreams

Where theres no end and time doesn’t exist

Where we can go with that serenity in our hearts,

Where theres no rust and stains

Beyond our paths.

You will see over the cliffs

You will watch the stars fall down

How they pierce through all around.

Surrounded by the moons

Preaching of the life

On the pages of memories.

Pictures running overhead, the skies

All blue and white, it fills my sight.

De nacht valt over me heen, ik wil gewoon liegen

Mijn huid wordt koud

Mijn ogen zijn wijd opengesperd.

Ben je bang voor mij, voor mijn verdriet

En je kunt nog steeds in mij geloven zoals je vroeger deed

Zijn je zintuigen zo verdoofd, wat je ook zegt

Ik heb geen tranen meer om te geven

De leegte in mijn ogen.

Ben je bang voor mij, voor mijn verdriet

En je kunt nog steeds in mij geloven zoals je vroeger deed

Als een gloeiend kooltje klopt het hart langzaam

De strijd is erg zwaar

Vanwege jou hoop ik dat ik allemaal in leven blijf.

In deze tijd zonder mijn zelfvertrouwen

Ik weet niet of ik het verkeerd zal doen

Elke wakkere ochtend

Ik zie mijn andere leven

Is het de ontdekking van de andere kant?

Ben je bang voor mij, voor mijn verdriet

En je kunt nog steeds in mij geloven zoals je vroeger deed

Zijn je zintuigen zo verdoofd, wat je ook zegt

Ik heb geen tranen meer om te geven

De leegte in mijn ogen.

Volg mij naar de plaats van mijn dromen

Waar geen einde is en tijd niet bestaat

Waar we heen kunnen gaan met die sereniteit in ons hart,

Waar geen roest en vlekken zijn

Buiten onze wegen.

Je ziet over de kliffen heen

Je zult de sterren naar beneden zien vallen

Hoe ze overal doorheen prikken.

Omringd door de manen

Prediking van het leven

Op de pagina's met herinneringen.

Foto's die boven je hoofd rennen, de lucht

Helemaal blauw en wit, het vult mijn zicht.