Local Antarctica - Deloris

Shifting sheets of butterscotch sky

Became the night

We looked down on ocean lights

That sat like a lacquer on the tide

Of chandelier

Sunk down in the waters round our town

Lay down in Oliver’s Hill

Above the boat lined roads

Rung with playing cards in spokes

We lit the grass and heard tales of letterbox thieves

Revenge writ in paperbark trees

We held like statues we hoped like kids

Of all the sweet things that we saw we did

Winding little lights round the backs of our heads

For following the driveway grass

Under stars of pale cold tin

One century passed

To leave only clues and hints of local Antarctica

Whole complete secret flowing inches from our feet

You’d tap the glass surface

Of the lake with your shoes

I know cause I sat and did it too

And though we said our promise was to leave

We never shared if we might even want the other there

We talked like actors we spoke like kings

About the cheap things that we thought we did

Never letting on that the ringing for the end

Was in the doorbells of our friends

Verschuivende bladen van butterscotch lucht

Werd de nacht

We keken neer op oceaanlichten

Dat zat als een lak op het getij

Van kroonluchter

Gezonken in de wateren rond onze stad

Ga liggen in Oliver's Hill

Boven de met boten omzoomde wegen

Sport met speelkaarten in spaken

We staken het gras aan en hoorden verhalen over brievenbusdieven

Wraakschrift in paperbark-bomen

We hielden vast als standbeelden waarop we hoopten als kinderen

Van alle lieve dingen die we zagen, hebben we gedaan

Kleine lichtjes rond de achterkant van ons hoofd wikkelen

Voor het volgen van het opritgras

Onder sterren van bleek koud tin

Er ging een eeuw voorbij

Om alleen aanwijzingen en hints van lokaal Antarctica achter te laten

Heel compleet geheim dat centimeters van onze voeten stroomt

Je zou op het glazen oppervlak tikken

Van het meer met je schoenen

Ik weet het, want ik zat en deed het ook

En hoewel we zeiden dat onze belofte was om te vertrekken

We hebben nooit gedeeld als we de ander daar misschien wel zouden willen hebben

We spraken als acteurs, we spraken als koningen

Over de goedkope dingen die we dachten te doen

Laat nooit merken dat het einde rinkelt

Stond in de deurbel van onze vrienden