Dead Drunks - Deloris

Limousines and polished cars flee and bars and steal their way south

To the broken river mouth where wives are moved to tears

By the clubhouse chandeliers where men swap tales and boast

Of brushes with their ghosts and the birds with no voice boxes were all asleep

And the night just rolled in thick like black vaseline

Fires that burn and bleed and flicker on the beach

Send word to the captain’s post there’s parties on the coast

I saw them from the boast lose their minds on chardonnay

Saw them stumble on the earth saw them screaming at the surf

Is this to be our end am I to be your final friend

Are we promising ourselves out of having anything?

To remind us we’re alive to overthrow our enemies and spies

To love and in return burst into cinders and burn

Hands like broken china mugs steer this fleet

Of loser part time thugs into a moonless bay

Into the jet-black waves a single lamp hangs from the mast

Like an icon in our wake though it’s much too cold for stars

We crane our necks as far as we can too see this mess

Hanging over us like death so we raise our glasses

And button up our coats and we think about the good times

In the belly of the boat

I saw them from the house first jack-knife and then capsize saw them leave this

little earth saw them swallowed by the surf

Is this to be our end am I to be your final friend

Are we promising ourselves out of having anything

To remind us we’re alive to overthrow our enemies and spies

To love and in return burst into cinders and burn

In cold silence we’ll make our way to the great windows that frame our bay

And we feel she’s sick cause we know her soul

And we’ll save the men whose lives she stole

And we’ll lift our heads above our hearts

And we’ll find some more drinking cups

Cause tonight…

We’ll pull

The drunks our from the sea

They’ll be pale and dead but free

And we’ll line the balconies

Searching for our friends

And we brave what fortune brings

But we won’t give up our things

For kilometres along the coast

We’ll be toasting dead men’s ghosts

Raise your glasses

Raise your glasses

Raise your glasses

And set their spirits free

Evoking the dead drunks of the sea

Limousines en gepoetste auto's vluchten en versperren zich een weg naar het zuiden

Naar de gebroken riviermonding waar vrouwen tot tranen toe bewogen zijn

Bij de kroonluchters van het clubhuis waar mannen verhalen uitwisselen en opscheppen

Van struiken met hun geesten en vogels zonder strottenhoofd sliepen ze allemaal

En de nacht rolde gewoon binnen dik als zwarte vaseline

Vuren die branden en bloeden en flikkeren op het strand

Stuur een bericht naar de kapiteinspost dat er feestjes aan de kust zijn

Ik zag ze van de opschepperij hun verstand verliezen op chardonnay

Zag ze strompelen op de aarde, zag ze schreeuwen tegen de branding

Is dit ons einde, moet ik je laatste vriend zijn

Beloven we onszelf dat we niets hebben?

Om ons eraan te herinneren dat we leven om onze vijanden en spionnen omver te werpen

Om lief te hebben en in ruil daarvoor in sintels te barsten en te verbranden

Handen als gebroken porseleinen mokken sturen deze vloot

Van loser parttime misdadigers in een maanloze baai

In de gitzwarte golven hangt een enkele lamp aan de mast

Als een icoon in ons kielzog, hoewel het veel te koud is voor sterren

We strekken onze nek zo ver als we kunnen om deze puinhoop te zien

Als de dood boven ons hangen, dus we heffen onze glazen

En knoop onze jassen dicht en we denken aan de goede tijden

In de buik van de boot

Ik zag ze vanuit het huis eerst een mes snijden en toen kapseizen zag ik ze dit verlaten

kleine aarde zag ze opgeslokt door de branding

Is dit ons einde, moet ik je laatste vriend zijn

Beloven we onszelf dat we niets hebben?

Om ons eraan te herinneren dat we leven om onze vijanden en spionnen omver te werpen

Om lief te hebben en in ruil daarvoor in sintels te barsten en te verbranden

In koude stilte gaan we naar de grote ramen die onze erker omlijsten

En we voelen dat ze ziek is omdat we haar ziel kennen

En we zullen de mannen redden van wie ze het leven heeft gestolen

En we zullen ons hoofd boven ons hart verheffen

En we zullen nog wat drinkbekers vinden

Want vanavond...

We zullen trekken

De dronkaards komen uit de zee

Ze zullen bleek en dood zijn, maar vrij

En we zullen de balkons bekleden

Op zoek naar onze vrienden

En we trotseren wat het fortuin brengt

Maar we geven onze spullen niet op

Kilometers lang langs de kust

We zullen op de geesten van dode mannen proosten

Hef jullie glazen

Hef jullie glazen

Hef jullie glazen

En laat hun geest vrij

Het oproepen van de dode dronkaards van de zee