Most People - Dawes

As she listens very carefully to a room of conversation

She can feel the planet orbiting through space

She hears pieces of arguments, beginnings of jokes

And the odd lines of a song she cannot place

And it all makes up an image that resists interpretation

Which is lately how she likes to see herself

How she does not believe in accidents, doesn’t disagree out loud

And falls in love with every man she cannot help

And she thinks «most people don’t talk enough about how lucky they are

Most people don’t know what it takes for me to get through the day

Most people don’t talk enough about the love in their hearts»

But she doesn’t know most people feel that same way

If she focuses her energies on just walking through the neighborhood

With depths and shallows nobody could sound

Like January Christmas lights under billion year old stars

She comes up with more of what is lost than what is found

So by the time that she explains to me just a glimpse of what she’s understood

She betrays the meaning putting it in words

So she smiles at me lovingly and says, «just let me hold your hand

So far it’s the only way I can let myself be heard»

And she thinks «most people don’t talk enough about how lucky they are

Most people don’t know what it takes for me to get through the day

Most people don’t talk enough about the love in their hearts»

But she doesn’t know most people feel that same way

And she thinks «most people don’t talk enough about how lucky they are

Most people don’t know what it takes for me to get through the day

Most people don’t talk enough about the love in their hearts»

But she doesn’t know most people feel that same way

And she thinks «most people don’t talk enough about how lucky they are

Most people don’t know what it takes for me to get through the day

Most people don’t talk enough about the love in their hearts»

But she doesn’t know most people feel that same way

Terwijl ze heel aandachtig luistert naar een gespreksruimte

Ze voelt de planeet door de ruimte draaien

Ze hoort stukjes ruzie, begin van grappen

En de oneven regels van een nummer dat ze niet kan plaatsen

En het vormt allemaal een beeld dat weerstand biedt aan interpretatie

Dat is de laatste tijd hoe ze zichzelf graag ziet

Hoe ze niet in ongelukken gelooft, het niet hardop oneens is

En wordt verliefd op elke man die ze niet kan helpen

En ze denkt dat «de meeste mensen niet genoeg praten over hoeveel geluk ze hebben»

De meeste mensen weten niet wat ik nodig heb om de dag door te komen

De meeste mensen praten niet genoeg over de liefde in hun hart»

Maar ze weet niet dat de meeste mensen er zo over denken

Als ze haar energie richt op gewoon wandelen door de buurt

Met diepten en ondiepten kon niemand klinken

Zoals de kerstverlichting van januari onder miljard jaar oude sterren

Ze bedenkt meer van wat verloren is dan gevonden

Dus tegen de tijd dat ze me uitlegt, is er maar een glimp van wat ze heeft begrepen

Ze verraadt de betekenis door het in woorden te zetten

Dus ze glimlacht liefdevol naar me en zegt: "Laat me je hand maar vasthouden"

Tot nu toe is dit de enige manier waarop ik mezelf kan laten horen»

En ze denkt dat «de meeste mensen niet genoeg praten over hoeveel geluk ze hebben»

De meeste mensen weten niet wat ik nodig heb om de dag door te komen

De meeste mensen praten niet genoeg over de liefde in hun hart»

Maar ze weet niet dat de meeste mensen er zo over denken

En ze denkt dat «de meeste mensen niet genoeg praten over hoeveel geluk ze hebben»

De meeste mensen weten niet wat ik nodig heb om de dag door te komen

De meeste mensen praten niet genoeg over de liefde in hun hart»

Maar ze weet niet dat de meeste mensen er zo over denken

En ze denkt dat «de meeste mensen niet genoeg praten over hoeveel geluk ze hebben»

De meeste mensen weten niet wat ik nodig heb om de dag door te komen

De meeste mensen praten niet genoeg over de liefde in hun hart»

Maar ze weet niet dat de meeste mensen er zo over denken