Bricks - Dave Hause

Now I’m missing you

I miss that town I miss your name

I don’t speak it anymore

Since you took my picture from its frame

I’m up later each night trying to write my way out of this tomb

Seems these sedatives don’t work as well in these gloomy rented rooms

Where the air conditioner’s set on choke and the TV loops bad news

I’m moving on

So maybe Mexico

San Francisco would be fine

Somewhere to dry out

Clean up and pass a little time

I’ll put some money down

Maybe a place right on the bay

I’ll build a brand new foundation from the bricks you threw my way

That January moon

Indian summer’s warm wind came

Spring fever brought along

Some hope to quell the sin and shame

But it wasn’t long before

That winter chill began to haunt

We tried to warm our bones

In that freezing house I used to want

And those highs and lows when they come and go just slide to the extreme

And I couldn’t sleep there long enough to have a decent dream

Where the heater’s set on stifle and the nightmares made me scream

I’m moving on

Nu mis ik je

Ik mis die stad, ik mis je naam

Ik spreek het niet meer

Sinds je mijn foto uit de lijst hebt gehaald

Ik ben elke avond later wakker en probeer me uit dit graf te schrijven

Het lijkt erop dat deze kalmerende middelen niet zo goed werken in deze sombere huurkamers

Waar de airconditioner op choke staat en de tv slecht nieuws doorgeeft

Ik ga verder

Dus misschien Mexico

San Francisco zou goed zijn

Ergens om uit te drogen

Opruimen en wat tijd doorbrengen

Ik zal wat geld neerleggen

Misschien een plek direct aan de baai

Ik zal een gloednieuw fundament bouwen van de stenen die je op mijn pad hebt gegooid

Die maan van januari

De warme wind van de Indiase zomer kwam

Lentekoorts meegebracht

Sommigen hopen de zonde en schaamte te onderdrukken

Maar het duurde niet lang voordat

Die winterkou begon te spoken

We hebben geprobeerd onze botten te verwarmen

In dat ijskoude huis dat ik vroeger wilde

En die hoogte- en dieptepunten wanneer ze komen en gaan, glijdt gewoon naar het extreme

En ik kon daar niet lang genoeg slapen om een ​​fatsoenlijke droom te hebben

Waar de kachel op knarsen staat en de nachtmerries me deden gillen

Ik ga verder