Celos - Dalila

Me vuelvo loca porque no sé dónde estás

Mis celos envenenan mi vida y mi paz

Y van corriendo por mis venas, queman

Cada vez que tú te vas, y mi razón

No acepta más que esta obsesión que duele

Celos, son puñales que se clavan

En el fondo de mi alma

Y me van a destrozar

Celos, que son más que una locura

Que me hunde en la amargura

De un amor irracional

Celos, que se calman cuando duermes

Y en tus brazos me retienes

Y eres mío nada más

Sólo mi aliento llenará la oscuridad

Cruzando el aire tus pensamientos se van

Me desespero porque no sé dónde irán

Y son mis celos un martirio, sufro

Y conmigo acabarán, y mi razón

No acepta más que esta obsesión que duele

Celos, son puñales que se clavan…

Ik word gek omdat ik niet weet waar je bent

Mijn jaloezie vergiftigt mijn leven en mijn vrede

En ze stromen door mijn aderen, ze branden

Elke keer dat je weggaat, en mijn reden

Het accepteert niet meer dan deze obsessie die pijn doet

Jaloezie, het zijn dolken die blijven steken

In het diepst van mijn ziel

En ze gaan me uit elkaar scheuren

Jaloezie, je bent meer dan gek

dat dompelt me ​​in bitterheid

Van een irrationele liefde

Jaloezie, die afneemt als je slaapt

En in je armen houd je me vast

En jij bent van mij niets meer

Alleen mijn adem zal de duisternis vullen

Als je door de lucht reist, zijn je gedachten verdwenen

Ik wanhoop omdat ik niet weet waar ze heen zullen gaan

En mijn jaloezie is een martelaarschap, ik lijd

En met mij zullen ze eindigen, en mijn reden

Het accepteert niet meer dan deze obsessie die pijn doet

Jaloezie, het zijn dolken die blijven steken...