Deep Down I'm Really Mark Smith - Crywank

Some lines oh why did I write I have to repeat them night after night

Yes you can tell me I control my life but I feel humbled and I feel obliged

I miss not caring if what I make is good

And I miss the unproductive bullshit I love

And I miss my friends even more

And I get scared we aren’t friends anymore

Congrats to me for coming so far

Me rushing round Britain with a guitar making love to myself

How could I call it anything else?

I ruminate on the cognitive space where all contemplation is going it waste

Revolve through a cycle a figure of eight

I think about thinking about me

I know I am trying too hard

Always publicly trying too hard

I want to be cool and effortless

But every little thing is so much effort

I wonder what you think

The royal you

The chosen few

I wonder how I cause these stinks

To act natural is to be vulnerable

And so what’s the real goal

Is it just to be worshiped

As a way to like myself

Well I won’t think I deserve it

What I posit as a cure

It becomes evidence thereof

Of my fakery and flaws

And as the layers are torn off

And I return to my own space

With time alone inside my head

I’m still faced with who I am

And all I keep unsaid

What are you gonna do

What are you trying to do

What are your goals

Are you goal oriented?

So what’s the real goal

With any influence comes cowardess

The power projected on me

In the end makes me feel powerless

I’m paranoid, and yet perpetually interacting

With realms to build persona despite how it’s impacting

My ego and my friendships and my mental health

I hope I can transcend it but it’s my whole sense of self

So what the real is it to touch people with experiences which I’ve weaves into

fiction

To share my thoughts and beliefs of which I hold no real conviction

Become constructive contradiction so that you can learn from me

From the safety of my pedestals built from fallacies

I know I’m the fickle fucker

I know I am the selfish lover

I know I sad and undeserving

I know am privileged and I am also hurting

I keep being told the importance of self love

Some days I think I don’t hate myself enough

And if you relate does that make you bad?

And for making you relate does that make me bad?

And do I glorify what it is to be sad?

Should you just turn off?

Sommige regels oh waarom heb ik geschreven dat ik ze nacht na nacht moet herhalen?

Ja, je kunt me vertellen dat ik mijn leven onder controle heb, maar ik voel me nederig en ik voel me verplicht

Het kan me niet schelen of wat ik maak goed is

En ik mis de onproductieve bullshit waar ik van hou

En ik mis mijn vrienden nog meer

En ik word bang dat we geen vrienden meer zijn

Gefeliciteerd met het feit dat ik zo ver ben gekomen

Ik haast me door Groot-Brittannië met een gitaar die met mezelf vrijt

Hoe kan ik het anders noemen?

Ik pieker over de cognitieve ruimte waar alle contemplatie verloren gaat

Draai door een cyclus een cijfer van acht

Ik denk erover na om aan mij te denken

Ik weet dat ik te hard mijn best doe

Altijd in het openbaar te hard proberen

Ik wil cool en moeiteloos zijn

Maar elk klein ding kost zoveel moeite

Ik vraag me af wat je denkt

De koninklijke jij

De uitverkorenen

Ik vraag me af hoe ik ervoor kan zorgen dat deze stinkt

Natuurlijk doen is kwetsbaar zijn

En wat is het echte doel?

Is het alleen om aanbeden te worden?

Als een manier om mezelf leuk te vinden

Nou, ik denk niet dat ik het verdien

Wat ik poneer als een remedie

Het wordt een bewijs daarvan

Van mijn nep en gebreken

En terwijl de lagen worden afgescheurd

En ik keer terug naar mijn eigen ruimte

Met tijd alleen in mijn hoofd

Ik word nog steeds geconfronteerd met wie ik ben

En alles wat ik ongezegd houd

Wat ga je doen

Wat probeer je te doen

Wat zijn je doelen

Ben je doelgericht?

Dus wat is het echte doel?

Met enige invloed komt lafheid

De kracht die op mij wordt geprojecteerd

Uiteindelijk voel ik me machteloos

Ik ben paranoïde en toch voortdurend in interactie

Met rijken om persona op te bouwen, ondanks de impact ervan

Mijn ego en mijn vriendschappen en mijn geestelijke gezondheid

Ik hoop dat ik het kan overstijgen, maar het is mijn hele zelfgevoel

Dus wat is het echt om mensen te raken met ervaringen die ik heb verweven?

fictie

Om mijn gedachten en overtuigingen te delen waarvan ik niet echt overtuigd ben

Word constructieve tegenstelling, zodat je van mij kunt leren

Vanuit de veiligheid van mijn voetstukken opgebouwd uit drogredenen

Ik weet dat ik de wispelturige klootzak ben

Ik weet dat ik de egoïstische minnaar ben

Ik weet dat ik verdrietig en onverdiend ben

Ik weet dat ik bevoorrecht ben en ik heb ook pijn

Ik krijg steeds te horen hoe belangrijk zelfliefde is

Sommige dagen denk ik dat ik mezelf niet genoeg haat

En als u zich verhoudt, maakt dat u dan slecht?

En omdat ik je laat vertellen, maakt dat me slecht?

En verheerlijk ik wat het is om verdrietig te zijn?

Moet je gewoon uitzetten?