The Alp - Cronian

I’ve conjured my visions awake

To render excitement to pride

I visit the old for this sake

And credulously follow the guide

A natural thought which I can’t omit

Outspoken by the sagacious alp

Leading upwards to the summit

That the luminary sun scalps

Thousands of obstacles pass my way

Mile-wide rivers and abyss-deep questionings

Within the senses I feel astray

Effected by the human reasoning

The greatest alp is my own perception

Of my skills in relation to the rock

So, the highest summit is the senses' inception

Not a planestesimal or material parrock

At childhood I started to climb manhood

At manhood I climb the future

Progression is the only ladder, good

Enough to mount failure

To my awareness I am the same factor

As the blizzard is to the mountainside

A both creative and destructive actor

That carries the circumstances inside

Among Alps — my mind is the highest peek

Ik heb mijn visioenen wakker gewekt

Om opwinding tot trots te maken

Ik bezoek het oude omwille hiervan

En volg goedgelovig de gids

Een natuurlijke gedachte die ik niet kan weglaten

Uitgesproken door de scherpzinnige alp

Op weg naar de top

Dat de stralende zon scalpeert

Duizenden obstakels komen op mijn pad

Mijlbrede rivieren en afgrond-diepe vragen

In de zintuigen voel ik me op een dwaalspoor

Bewerkt door de menselijke redenering

De grootste alp is mijn eigen waarneming

Van mijn vaardigheden met betrekking tot de rots

Dus de hoogste top is het begin van de zintuigen

Geen planetesimale of materiële parrock

In mijn jeugd begon ik mannelijkheid te beklimmen

Op mannelijkheid beklim ik de toekomst

Vooruitgang is de enige ladder, goed

Genoeg om een ​​fout te mounten

Voor zover ik weet ben ik dezelfde factor

Zoals de sneeuwstorm is naar de berghelling

Een zowel creatieve als destructieve acteur

Dat draagt ​​de omstandigheden naar binnen

Onder de Alpen — mijn geest is de hoogste blik