Nonexistence - Cronian

The polar sun protrudes through the frozen wilderness

As the endeavours of the silent wanderer summon in vain

Cease to exist as the blood crystallizes blending with snow

I am there;

I was there — in Nature’s fierce trap

The flesh is frozen covered by layers of numbling snowflakes

Assail at this square of ice amidst the enervating worlds

A dream of endurance torn in pieces hollow and in vain

This is my last passage through the state of being sane

Equal to nonexistent, drifting away

Untamed courses, swifts astray

To another time, to another bay

To a nonexistence…

At the top of the world, yet in deepest sorrow

The endeavouring character of cruelty and love

The brilliance of death, the pursuant of life

Rumbling at this square of my deterioration

The polar sun protrudes through the frozen wilderness

I am amongst the pale, frozen haze, like a dream

The light weakens upon the sea of everlast

Yet the horizon is crystal bright, the air cold and light

Equal to nonexistent, drifting away

Untamed courses, swifts astray

To another time, to another bay

To a nonexistence…

De poolzon steekt door de bevroren wildernis

Als de inspanningen van de stille zwerver tevergeefs oproepen

Houd op te bestaan ​​als het bloed kristalliseert en zich vermengt met sneeuw

Ik ben er;

Ik was erbij - in de felle val van de natuur

Het vlees is bevroren bedekt met lagen verdovende sneeuwvlokken

Val aan op dit ijsplein te midden van de enerverende werelden

Een droom van uithoudingsvermogen verscheurd in stukken hol en tevergeefs

Dit is mijn laatste passage door de staat van gezond zijn

Gelijk aan niet-bestaand, wegdrijven

Ongerepte koersen, gierzwaluwen op een dwaalspoor

Naar een andere tijd, naar een andere baai

Naar een niet-bestaan...

Op de top van de wereld, maar toch in het diepste verdriet

Het inspannende karakter van wreedheid en liefde

De schittering van de dood, de voortzetting van het leven

Gerommel op dit plein van mijn verslechtering

De poolzon steekt door de bevroren wildernis

Ik ben tussen de bleke, bevroren waas, als een droom

Het licht verzwakt op de zee van eeuwigheid

Toch is de horizon kristalhelder, de lucht koud en licht

Gelijk aan niet-bestaand, wegdrijven

Ongerepte koersen, gierzwaluwen op een dwaalspoor

Naar een andere tijd, naar een andere baai

Naar een niet-bestaan...