Iceolated - Cronian

In this wasteland mankind has found its curse

The suffocative coldness and the ice storms

Still, I am standing on a frozen universe

A sealed space for unknown life forms

Where centuries of blizzards have paraded

To conceal organisms' survival

From a distant sun this essence invaded

Our world, tender and pervial

A riddle in Cosmo biology

Existence without metabolism and fetor

Crystallized cells that found an analogy

To breed inside a massive isolator

Under the hostile surface, dwelling in the dark

Like a mysterious and unseen ghost

Waiting to consume daylight’s spark

And find a suitable host

Imitating the known human guise

A bacterium supernatural

From hidden depths in the multilayered ice

It adapted to the new material

A riddle in Cosmo biology

Existence without metabolism and fetor

Crystallized cells that found an analogy

To breed inside a massive isolator

It was Iceolated

Until it gyrated

Around our numb and innermost

Structure, until it became our host

In deze woestenij heeft de mensheid haar vloek gevonden

De verstikkende kou en de ijsstormen

Toch sta ik op een bevroren universum

Een afgesloten ruimte voor onbekende levensvormen

Waar eeuwen van sneeuwstormen hebben geparadeerd

Om de overleving van organismen te verbergen

Van een verre zon viel deze essentie binnen

Onze wereld, teder en doordringend

Een raadsel in Cosmo-biologie

Bestaan ​​zonder metabolisme en foetor

Gekristalliseerde cellen die een analogie vonden

Om te broeden in een enorme isolator

Onder het vijandige oppervlak, wonend in het donker

Als een mysterieuze en onzichtbare geest

Wachten om de vonk van daglicht te verbruiken

En vind een geschikte host

De bekende menselijke gedaante nabootsen

Een bovennatuurlijke bacterie

Van verborgen diepten in het meerlagige ijs

Het is aangepast aan het nieuwe materiaal

Een raadsel in Cosmo-biologie

Bestaan ​​zonder metabolisme en foetor

Gekristalliseerde cellen die een analogie vonden

Om te broeden in een enorme isolator

Het was ijskoud

Tot het ronddraaide

Rond ons gevoelloos en binnenste

Structuur, totdat het onze gastheer werd