Cronian - Cronian

Glacial deserts surround this habitat

Where lounges are slaves to the Northern gale

An inaccessible position on an inaccessible plat

Here, even daylight feels immensely pale

My journey took me across the Arctic Ocean

Where lonely horizons are rife

I’ve told them my heartfelt devotion

«To see the untouched regions of life»

The permafrost is serving as soil

Absorbing the rays from above

Its texture reminds of the stone’s toil

To defeat time to become Jove

Snowfields cover the end, the vertical

And plants an ice-covered water, and their notion

That concentrates organic particles

As a roof that seals the rhythmic motion

Here, photosynthesis can’t support life

Still something stirs beneath

Its strength cuts like the sharpest knife

When it travels towards that ceiling underneath

I am an explorer with a pure dream

To find existence in the purest form

A rover that passes the coldest stream

And fight the coldest storm

Gletsjerwoestijnen omringen deze habitat

Waar lounges slaven zijn van de noordelijke storm

Een ontoegankelijke positie op een ontoegankelijk platform

Hier voelt zelfs daglicht enorm bleek aan

Mijn reis bracht me over de Noordelijke IJszee

Waar eenzame horizonten wijdverbreid zijn

Ik heb ze mijn oprechte toewijding verteld

«Om de ongerepte gebieden van het leven te zien»

De permafrost dient als bodem

De stralen van boven absorberen

De textuur doet denken aan het zwoegen van de steen

Om de tijd te verslaan om Jupiter te worden

Sneeuwvelden bedekken het einde, de verticale

En plant een met ijs bedekt water, en hun idee

Dat concentreert organische deeltjes

Als een dak dat de ritmische beweging afsluit

Hier kan fotosynthese het leven niet ondersteunen

Er beweegt nog steeds iets onder

Zijn kracht snijdt als het scherpste mes

Wanneer het naar dat plafond eronder reist

Ik ben een ontdekkingsreiziger met een pure droom

Om het bestaan ​​in de puurste vorm te vinden

Een rover die de koudste stroom passeert

En vecht tegen de koudste storm