Nuit - Carole Fredericks, Jean-Jacques Goldman, Michael Jones

La nuit t’habille dans mes bras

Pâles rumeurs et bruits de soie

Conquérante immobile

Reine du sang des villes

Je la supposais, la voilà

Tout n’est plus qu’ombre, rien ne ment

Le temps demeure et meurt pourtant

Tombent les apparences

Nos longs, si longs silences

Les amants se perdent en s’aimant

Solitaire à un souffle de toi

Si près tu m'échappes déjà

Mon intime étrangère

Se trouver c’est se défaire

A qui dit-on ces choses-là?

Dors!

As down lights up another day

Visions I once had fade away

All of those words unspoken

My wildest dreams off broken

It wasn’t supposed to be that way

Should I leave why should I stay

Solitaire à un souffle de toi

Leavin behind me yesterday

Si près tu m'échappes déjà

Am I free or forsaken

Mon intime étrangère

Cheated or awakened

Se trouver, c’est se défaire

Does it matter anyway?

De nacht kleedt je in mijn armen

Bleke geruchten en geluiden van zijde

immobiele veroveraar

Bloedkoningin van de steden

Ik raad het al, hier is het

Alles is schaduw, niets liegt

De tijd blijft en toch sterft

verschijningen vallen

Onze lange, zo lange stiltes

Geliefden verliezen elkaar door van elkaar te houden

Eenzaam een ​​adem verwijderd

Zo dichtbij dat je al aan me ontsnapt

Mijn buitenlandse intieme

Vinden is uit elkaar vallen

Tegen wie zeggen we deze dingen?

Slaap!

Als naar beneden een andere dag oplicht

Visioenen die ik ooit had, vervagen

Al die woorden onuitgesproken

Mijn stoutste dromen gebroken

Het had niet zo moeten zijn

Moet ik vertrekken, waarom zou ik blijven?

Eenzaam een ​​adem verwijderd

Laat me gisteren achter

Zo dichtbij dat je al aan me ontsnapt

Ben ik vrij of verlaten?

Mijn buitenlandse intieme

Bedrogen of gewekt

Vinden is uit elkaar vallen

Maakt het toch uit?