Depression 200 MG - Calm.

It’s another beautiful day

Suns out but all I see is black and white

Everything’s so dull, everything’s so boring

Everything’s so repetitive, so so repetitive

My Prozac’s the best on the market but drama’s the best sedative

A closed mouth don’t get fed but neither does one talking to much to swallow

Neither does one filled with pills, cigarettes and bottles

I wanna know why vampires bite

I wanna know why dead poet’s write

I wanna know what triggers the muscles when the frowns ignite

No, I really want to know is this what a good song sounds like

Let it rain flesh and blood till your clothes turn red and your shoes rot off

Nirvana I finally made, walk around naked cause the sweatshops are dehydrated

Drink the tears, they taste like ocean

Drink the fears, they taste like illusion

I’m in my silver Delorian cruising towards confusion

Having a blitzkrieg with gravity but losing

No airbags doc, let me welcome the cranium contusions

Let me welcome death for a while

Let me welcome the anti-smiles

It’s another average ugly night and here I am

At AwareNess' trying to write again

Trying to express how I feel but I’m just forcing shit

My body is my temple and the worries are torching it

My sanctuaries numb and synagogues in ruins

These milligrams are fun but there’s no telling what the side effects is doing

Everybody’s listening for nothing

They like to sit around and rewind the times when they were blue

The walls don’t have ears, the gossiping assholes behind them do

Stuff me with hopeless till it hurts

Then serve me chocolate covered locusts with a side of discouragement for

dessert

They say you got to pay your dues, but how much is every empty show and song

worth?

Everybody’s dying

Don’t rhyme, don’t rhyme to that

James Dean is dead, ain’t we all who ain’t dead

We buy books on how to love and live but fuck the how to

Fuck the material, Fuck the hate

Focus on what you love and value

I feel heavy but there’s no primate on my lumbar

They tell me to walk towards the light, but that’s where all the moths got fried

So now the darkest passage always tempts me

My problems feel like weight on my shoulders

But every time I open the baggage it’s empty

I love life, I hate people, I feel like crying cause I wrote those last

sentences

Nothing matters, sorry for the hopeless penmanship

Sorry for the sloppy cursive

Sorry my life doesn’t have sub-titles

Sorry you can’t fucken read

Smiles the verb anti’s the adjective

Het is weer een mooie dag

De zon schijnt, maar alles wat ik zie is zwart en wit

Alles is zo saai, alles is zo saai

Alles is zo repetitief, zo repetitief

Mijn Prozac is de beste op de markt, maar drama is het beste kalmeringsmiddel

Een gesloten mond wordt niet gevoed, maar iemand die te veel praat ook niet om door te slikken

Evenmin gevuld met pillen, sigaretten en flesjes

Ik wil weten waarom vampiers bijten

Ik wil weten waarom dode dichters schrijven

Ik wil weten wat de spieren triggert wanneer de frons ontbrandt

Nee, ik wil echt weten hoe een goed nummer klinkt

Laat het vlees en bloed regenen tot je kleren rood worden en je schoenen eraf rotten

Nirvana heb ik eindelijk gemaakt, loop naakt rond want de sweatshops zijn uitgedroogd

Drink de tranen, ze smaken naar de oceaan

Drink de angsten, ze smaken naar illusie

Ik zit in mijn zilveren Delorian op weg naar verwarring

Een blitzkrieg hebben met zwaartekracht maar verliezen

Geen airbags doc, laat me de kneuzingen van de schedel verwelkomen

Laat me de dood een tijdje verwelkomen

Laat me de anti-glimlachen verwelkomen

Het is weer een gemiddelde lelijke nacht en hier ben ik

Bij AwareNess probeer ik opnieuw te schrijven

Ik probeer uit te drukken hoe ik me voel, maar ik forceer gewoon

Mijn lichaam is mijn tempel en de zorgen steken het in brand

Mijn heiligdommen verdoofd en synagogen in puin

Deze milligrammen zijn leuk, maar het is niet te zeggen wat de bijwerkingen doen

Iedereen luistert voor niets

Ze houden ervan om rond te zitten en terug te spoelen naar de tijd dat ze blauw waren

De muren hebben geen oren, de roddelende klootzakken erachter wel

Vul me met hopeloos totdat het pijn doet

Serveer me dan met chocolade bedekte sprinkhanen met een kant van ontmoediging voor

toetje

Ze zeggen dat je je contributie moet betalen, maar hoeveel is elke lege show en elk nummer

waard?

Iedereen gaat dood

Rijm niet, rijm daar niet op

James Dean is dood, zijn we niet allemaal die niet dood zijn

We kopen boeken over hoe lief te hebben en te leven, maar fuck the how to

Fuck het materiaal, fuck de haat

Concentreer u op wat u leuk vindt en waardeert

Ik voel me zwaar, maar er zit geen primaat op mijn onderrug

Ze zeggen dat ik naar het licht moet lopen, maar daar zijn alle motten gebakken

Dus nu verleidt de donkerste passage me altijd

Mijn problemen voelen als gewicht op mijn schouders

Maar elke keer als ik de bagage openmaak, is deze leeg

Ik hou van het leven, ik haat mensen, ik heb zin om te huilen omdat ik die laatste heb geschreven

zinnen

Niets doet er toe, sorry voor het hopeloze handschrift

Sorry voor de slordige cursief

Sorry dat mijn leven geen ondertitels heeft

Sorry dat je niet kunt lezen

Glimlacht het werkwoord anti is het bijvoeglijk naamwoord